Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 13 september 2020
5de verschijning van Maria in Fatima

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria,


1. Op 25 augustus 2020 ontving de zienster Marija Pavlovic haar maandelijkse boodschap, die hieronder wordt weergegeven:

Lieve kinderen! Dit is een tijd van genade. Ik ben bij jullie en roep jullie opnieuw op, lieve kinderen: keer terug naar God en bid, totdat het gebed je vreugde wordt. Lieve kinderen, jullie zullen geen toekomst of vrede hebben totdat je leven begint met een persoonlijke bekering en een verandering ten goede. Het kwaad zal ophouden en er zal vrede beginnen te heersen in je hart en in de wereld. Dus, lieve kinderen, bid, bid, bid! Ik ben bij jullie en ik spreek voor ieder van jullie ten beste bij mijn Zoon Jezus. Dank dat jullie mijn oproep beantwoord hebben.


2. De ware plaatsen waar echte kracht van uitgaat. Enkele dagen geleden hebben we een priester bij ons in huis ontvangen, die al sinds heugenis met ons bevriend is, en die een prachtig apostolaat uitoefent: in de parochies die erom vragen realiseert hij de Altijddurende Aanbidding. Deze priester, pastoor Justo Lofeudo, is een rondreizende priester uit Toulon, die van land tot land gaat, en van stad tot stad, om gehoor te geven aan het grote verlangen dat hem beweegt: onze Redder de gelegenheid geven om aanwezig te zijn in de Eucharistie te midden van Zijn volk, en om dag en nacht te worden aanbeden door degenen die met Hem willen waken ten bate van de wereld. Want, de ware macht en kracht is natuurlijk alleen die van de Liefde, en wel die van de Liefde van de Levende Jezus.
Al aan het begin van de verschijningen gaf de heilige Maagd aan, dat ze in elke parochie een kapel van Eeuwigdurende Aanbidding zou willen zien. We zijn hier nog ver vandaan, maar een begin is er. Degenen die eraan deelnemen lopen over van geluk, gezien de veelheid aan genaden die over hun levens worden uitgestort, en over de levens van hun naasten en dierbaren. Dit is doodnormaal, want wie is er nu in staat om beter dan onze Schepper Zijn kinderen te zegenen dan Hijzelf, en hen te overladen met weldaden die beantwoorden aan hun dorst?

Pastoor Justo is in het bezit van talrijke voorbeelden hiervan, waarbij hij met zijn eigen ogen heeft kunnen zien hoe talloze mensen geheel zijn getransformeerd op een manier waarvan je alleen maar had kunnen dromen, en dit omdat deze mensen “aanbidders” zijn geworden, waaronder ook enkelen die Christus nog in het geheel niet kenden. Hij heeft gezien hoe Christus in meerdere personen de leegte heeft weten te genezen, waaronder zoveel van onze tijdgenoten te lijden hebben, om nog maar te zwijgen over de ziekte van de wanhoop die Christus bij vele zielen heeft weten weg te nemen.

Onder de vele getuigenissen vertelt pastoor Justo ons het volgende: « Er was een vrouw die haar leven wilde beëindigen, want haar leven was in haar ogen een totale mislukking. Om 4 uur in de morgen, tijdens een koude, winterse nacht, liep zij haar huis uit omdat ze zich vanaf de brug in de rivier wilde werpen. Maar omdat het pikkendonker was sloeg ze de verkeerde weg in, waarbij ze rechtsaf ging in plaats van linksaf. En vervolgens werd ze aan het eind van de weg, op de verkeerde route die ze was ingeslagen, een licht gewaar dat haar intens aantrok. Zij kon in het pikkendonker louter maar dat lichtje gewaarworden, en ze zag daarbij niet dat het lichtje scheen vanuit een kapel. Echter, iets in haar dreef haar in de richting van dit lichtje en de onopgemerkte kapel. Toen ze dicht bij het lichtje was aangekomen, zag ze een kapeldeur. Ze deed de kapeldeur open… en opeens bevond ze zich voor de Heer. Tot haar grote verbazing begon ze van binnen helemaal te smelten, en terstond viel ze op haar knieën, waarna ze in huilen uitbarstte. Vanuit het diepst van haar hart had ze opeens alles begrepen: Degene die haar hier naartoe had geroepen, en Die zich nu voor haar bevond, was niemand minder dan de Verrezen HEER, DIE HET LEVEN ZELF is. In plaats van zelfmoord te plegen, waar ze niet meer aan moest denken, leefde er een enorme hoop in haar op, want ze wist nu dat ze niet meer alleen was, en er niet meer alleen voorstond. Deze gebeurtenis vond plaats in 2008 in Italië, in het stadje Prato, waar twee kapellen zijn van Altijddurende Aanbidding.»

Hoe komt het dat het hart van “aanbidders” op zulk een krachtige wijze wordt omgevormd? Hoe komt het dat “aanbidders” zoveel genaden en weldaden ontvangen voor zichzelf en voor anderen? Iemand die een kapel van Aanbidding binnenloopt ziet daar in het geheel niets speciaals of bijzonders; er is niets aanwezig dat er op bijzondere wijze onze ogen, oren en gevoel aantrekt. Er zijn wat mensen die er op een stoel of bankje zitten, geheel onbeweeglijk, en het is er doodstil. Het enige dat je er gewaar wordt is dat er enkele mensen naar een punt aan het staren zijn, namelijk naar de monstrans die op een altaartje is geplaats of naar een open tabernakel. En Jezus is daar dan in heel Zijn nederigheid aanwezig, in de vorm van Eucharistisch Brood. Heel Zijn Goddelijke Persoon, heel Zijn Goddelijke kracht en macht, en heel Zijn Liefde zijn er geconcentreerd aanwezig in de levende Hostie. Het is op deze wijze dat zulk een eenvoudige en simpele plek als zo een kapelletje daardoor wordt tot een verheven plaats voor de hele wereld, waar Jezus zijn genezing aanbiedt, en bevrijding, en een uitstorting van de Heilige Geest, en er Zijn Vrede schenkt, en bekering, en verzoening, en het is een plaats waar wij Hem eerherstel geven, waar de Heer zo van houdt.

Een van de getuigenissen die ik het meest bijzonder vindt is er een uit Triest, dat bekend is geworden in Italië. Dit stadje kende het hoogste aantal zelfmoorden in heel Italië en ook vergeleken met Europa scoorde het het hoogste aantal ervan. Pastoor Justo opende in het centrum van het stadje de eerste kapel van Altijddurende Aanbidding in 2005. Een tijdje later publiceerde de burgemeester van de stad een officieel rapport dat te lezen was in de lokale krant, en daarin stond beschreven hoe binnen één jaar het aantal zelfmoorden was gedaald met meer dan de helft, en dat dit een spectaculaire gebeurtenis was. Ja, deze kapellen zijn een oase van Vrede in deze opstandige en geagiteerde wereld.

3.Een eenvoudige blik…
Wanneer een aanbidder naar Jezus kijkt dan moet hij goed weten dat er stralen van Leven en Liefde uit deze Hostie komen, die zijn hart zullen raken, en dat deze stralen niet alleen zijn hart zullen raken, maar heel de persoon. En deze stralen reiken veel verder dan alleen tot het hart van de persoon in kwestie, die in aanbidding is. Deze stralen zullen ook de andere mensen uit de stad raken, en ook de mensen in geheel de wereld. Jezus is altijd geheel actief en altijd in een houding van scheppen en herscheppen. Daarom dat het volgende fenomeen bekendheid heeft gekregen, dat altijd actueel is: Plaats een kapel van Altijddurende Aanbidding in een stad, en binnen enkele jaren zal het goede steeds meer terrein winnen ten aanzien van het Kwaad, dat stilaan zal smelten als sneeuw voor de zon. Er zullen minder echtscheidingen zijn en minder scheidingen in menselijke relaties, er zullen minder abortussen zijn, en minder drugsgebruik, en minder diefstallen, zelfmoorden, misdaden, en de praktijk van het Satanisme zal verminderen, en ook het occultisme zal verminderen, er zullen minder verkrachtingen plaatsvinden en andere seksuele misdrijven... Daar waar de Boze verdeeldheid zaaide en mensen elkaar liet uitmoorden, dáár zal God dan Zijn kinderen bijeenbrengen en hen doen herleven.

In Medjugorje
reikt de heilige Maagd de ware sleutel tot de oecumene aan, door ons te tonen dat Christus de ware pool is van onze eenheid: “Lieve kinderen, vandaag nodig ik jullie uit om verliefd te worden op het Heilig Sacrament des altaars. Aanbid het, lieve kinderen, in jullie parochies, en op deze wijze zullen jullie verenigd zijn met heel de wereld…” (25 september 1995).

Opgelet. Het komt er niet op aan om te komen om iets te “voelen”.
Natuurlijk, Jezus zorgt er soms voor dat we Zijn aanwezigheid voelen. Maar als we niets voelen betekent dat niet dat er niets gebeurt. Na een Heilig Uur, dat we hebben beleefd met de intentie om eenvoudigweg aanwezig te zijn bij Jezus, en om Hem gezelschap te houden, (waarbij we moeten bedenken dat Hij vooral Degene is Die ons gezelschap houdt), en zelfs wanneer we zijn gekomen uit louter toeval, is het resultaat het volgende: we zullen altijd, wanneer we weer vertrekken, verrijkt zijn met een nieuwe Vrede en een verandering hebben ondergaan. Vaak ontvangen we er ook een licht wanneer we een beslissing moeten nemen. Echter, in onze relatie met God is er niets magisch en er zijn geen automatismen aanwezig. Zoals in elke echte en ware liefdesrelatie, is elk nieuw contact iets nieuws en iets creatiefs; het gaat om twee zielen die zich op mysterieuze wijze met elkaar verbinden, waarin zowel momenten van zachtheid en tederheid aanwezig zullen zijn, als momenten van strijd. « Waak en bid, zegt Jezus tegen zijn leerlingen, om niet op de bekoring in te gaan... » (Mat 26, 41). We zouden bladzijden en nog eens bladzijden nodig hebben om alle weldaden te beschrijven van degenen die een Heilig Uur hebben gehouden en zich ertoe hebben geëngageerd, en ook om de kracht en de macht te beschrijven van herstel van heel de wereld.

De heilige Zr. Faustina vertelt: « Vandaag was er nachtelijke aanbidding. Ik kon er niet aan deelnemen vanwege mijn zwakke gezondheid. Maar voordat ik in slaap viel verenigde ik mij met de zusters die bij de aanbidding waren. Tussen vier en vijf uur werd ik plotseling gewekt. Ik hoorde een stem die tegen mij zei dat ik mij bij degenen moest aansluiten die op dat moment aan het aanbidden waren. Ik begreep dat er een ziel onder hen was die voor mij aan het bidden was. Toen ik mij in gebed onderdompelde, werd ik in de geest naar de kapel overgebracht. Daar zag ik de Heer Jezus die in de monstrans uitgesteld was. In plaats van de monstrans zag ik het verheerlijkte gelaat van de Heer. Hij zei tegen mij: “Wat je in werkelijkheid ziet, zien deze zielen door het geloof. O hoe aangenaam is hun grote geloof voor Mij. Alhoewel er in Mij geen spoor van leven aanwezig lijkt te zijn, zie jij hoe het in heel zijn werkelijkheid in heel zijn volheid in iedere Hostie afzonderlijk aanwezig is. Maar de ziel moet geloof hebben om Mij in staat te stellen om in haar te kunnen handelen. O hoe welbehaaglijk is een levend geloof voor Mij.» (Dagboek, § 1419-20)

Het geloof en het vertrouwen… de 2 grote sleutels om beroep te doen op het Hart van God en om het naar ons toe te laten buigen, en om de macht en de kracht van Zijn liefde over onze levens uit te laten storten.

4. De vermenigvuldigingen gaan nog steeds door
. Een van de angsten die de Vrede geheel vernietigt vandaag de dag is het idee dat we te kort zullen komen en honger zullen hebben. De economische crisis die is ontstaan vanwege het coronavirus heeft de armoede van de armsten erger gemaakt, en het heeft de rijken arm gemaakt. Het is geenszins mijn doel om een analyse van de situatie te geven, maar ik wil iedereen eraan herinneren dat de armen van God niet korter zijn geworden en dat de angst geen enkele plaats in het hart van de gelovigen mag innemen. Ik wil jullie inzage geven in twee gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vanwege het handelen van Degene die broden en vissen heeft vermenigvuldigd...

In de lente van 2002 zou mijn zusje Florence oppassen op ons huis in Medjugorje vanwege mijn afwezigheid, omdat ik een heel lange missiereis ging maken. Voordat ik vertrok, toonde ik haar zo een dertig aantal cassettes met opnames, die gerangschikt stonden op een plank in de kast. Ik zei tegen haar: “Als de pelgrims cassettes willen kopen, dan kun je hen degenen aanbieden die daar staan.” Vervolgens vertrek ik op missiereis en bij mijn terugkomst vind ik precies het aantal cassettes op de plank, dat er ook was bij mijn vertrek. “Er is helemaal niemand gekomen om cassettes te kopen” zei ik tegen mijn zus, “Dat is nu jammer”. “Jawel, antwoordde ze, er zijn heel veel pelgrims gekomen, en ik heb elke dag velen cassettes verkocht. En ik heb er ook veel weggegeven“. Vervolgens glimlach ik in stilte, want na zoveel jaren geleefd te hebben als een toegewijd religieuze, begin ik Degene te kennen die mijn goddelijke Echtgenoot is… En mijn zusje voegt er aan toe: “Elke keer dat ik er ging halen, vond ik hetzelfde aantal cassettes op de plank staan.” Commentaar is hier overbodig.

Nog meer brood. In deze zelfde periode had de dochter van mijn zus een kamer gehuurd in het dorp om een retraite te doen van vasten op water en brood, samen met een vriendin, en dit voor 9 dagen. Voor de eerste dag had zij een brood gekocht, en ’s avonds hadden ze bijna het hele brood opgegeten. Maar de volgende dag hoefden ze geen nieuwe brood te kopen. Tot hun grote verbazing zagen ze hoe het brood van de dag ervoor er weer opnieuw lag, helemaal in tact en even groot als dat ze het hadden gekocht, alsof het zó, rechtstreeks van de bakker kwam. Kort gezegd: Tijdens heel hun retraite van 9 dagen hoefden ze geen enkele keer brood te kopen. Elke dag opnieuw lag er een volledig brood op tafel, alsof het net rechtstreeks van de bakker kwam. Daarbij kwam nog dat ze echt niet zo arm waren dat ze niet zelf elke dag een brood hadden kunnen kopen. Ik vroeg vervolgens aan de Heer: “Waarom doe je dit?“ Waarop Jezus me liet begrijpen dat Hij ons wilde voorbereiden op moeilijke tijden in de toekomst, als er ooit eens echte tekorten zouden kunnen ontstaan. Jezus leeft vandaag, zoals Hij ook 2000 jaar geleden leefde. Hij brengt ons steeds Zijn eigen woorden in herinnering, en Hij nodigt ons uit om met geloof te vragen, om vervolgens te ontvangen in overvloed, en vooral om te kunnen delen met de anderen.

Maar dat is nog niet alles.
Jezus vermenigvuldigt soms ook de benzine in de tank van een auto, of geld in een portemonnee… We zien in het Evangelie dat Jezus zich zeer heel “cool” gedraagt ten aanzien van materiële zaken. Toen Hij op een keer geen geld had om de belastingen te betalen voor zichzelf en voor Petrus, toen heeft Hij geen grote berekeningen gemaakt, omdat Hij met heel zijn kracht en inspanningen werkte voor het Koninkrijk van God wist Hij zeker dat Zijn Vader in de Hemel alle macht zou gebruiken om Jezus te voorzien in Zijn materiële behoeften. Het vertrouwen van Jezus in Zijn Vader en in Zijn actieve goedheid jegens Hem, zette Jezus ertoe aan om het benodigde geld te gaan zoeken in een vis. Dit Evangelie is ons niet voor niets getoond, want het bevestigt het volgende Woord van Jezus: “Zoek eerst het Rijk Gods, dan zal alles U erbij gegeven worden.”(Mat 6, 33) Dit is niet iets dat alleen voorkomt in Medjugorje, maar het doet zich voor in het leven van veel gelovigen. Jezus droomt ervan om te geven en om nog meer te geven, want Hij houdt zoveel van ons. Waarom zouden we dan Zijn goedheid onderwaarderen en ons gedragen als weeskinderen en daardoor terechtkomen in de slavernij van de angst? Geloven betekent “hechten aan”. In het Hebreeuws betekent “hechten aan” geheel één-geworden zijn met Degene aan wie we ons hechten. Het geloof in God is veeleisend, maar een bron van zulk een immense vreugde. We moeten om het geloof vragen.

God voorziet niet alleen in onze behoeften door middel van menselijke tekens die niet te verklaren zijn, maar ook vaak door middel van eenvoudige gebeurtenissen waarin we Zijn hand kunnen zien als liefhebbende Vader vol van Barmhartigheid. Als we eens eenvoudigweg het geloof van onze vaderen zouden beleven, zoals in de primitieve Kerk, onder de werking van de Heilige Geest… Zij, in die tijd, hadden niets, en toch hadden ze alles.

5. Vicka heeft op 3 september haar 56ste verjaardag gevierd. Ter gelegenheid daarvan heeft de heilige Maagd met haar gebeden en haar omhelsd, zoals ze dat op elke verjaardag van haar doet. Vicka zei me dat de heilige Maagd haar omhelst zoals ieder mens dat doet, en vervolgens imiteerde Vicka het omhelzingsgebaar van de heilige Maagd. De heilige Maagd doet het op de manier waarop de Kroatische moeders het doen: men geeft op elke wang een zoen. De vreugde die deze omhelzing geeft is zo groot voor Vicka, dat ze elk jaar al een maand vóór haar verjaardag er blij om is. In de Hemel zullen we deze vreugde allemaal kennen… Dus.. nog even wat geduld!

***

Lieve Gospa, we weten niet wat de toekomst ons zal brengen. Maar we zijn in vrede, omdat onze enige ware toekomst Uw Zoon Jezus is. Hij is onze veilige schuilplaats, Zijn hart is onze enige echte toevlucht, Zijn Hart dat is verenigd met Uw Onbevlekt Hart. En samen bewerken jullie de overwinning op het Kwaad.

Zr. Emmanuel Maillard (Gemeenschap van de Zaligsprekingen)