Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 oktober 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 oktober 2011

1 – Op 2 september 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij ze werd omringd door een grote menigte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

Lieve kinderen, ook vandaag roept mijn moederlijk hart jullie op tot gebed, tot je persoonlijke relatie met God de Vader, tot de vreugde van het gebed in Hem. God de Vader is niet ver weg van jullie en is geen onbekende voor jullie. Hij heeft zich door mijn Zoon aan jullie geopenbaard en Hij heeft jullie het Leven geschonken, dat mijn Zoon is. Daarom, mijn kinderen, geef niet toe aan de verzoekingen die proberen jullie bij God de Vader weg te houden. Bid. Probeer niet om een gezin of een maatschappij te vormen zonder Hem. Bid. Bid, dat jullie harten overstroomd worden door de goedheid die alleen van mijn Zoon komt, die waarachtig goed is. Alleen harten die van goedheid vervuld zijn kunnen God de Vader begrijpen en aanvaarden. Ik zal jullie blijven leiden. Ik vraag jullie in het bijzonder om jullie herders niet te veroordelen. Mijn kinderen, vergeten jullie dan dat zij door God de Vader geroepen werden? Bid. Ik dank jullie.

Na de verschijning zei Mirjana:
“Ik heb tot nu toe niets gezegd, maar, broeders en zusters, zijn jullie je er van bewust dat het de Moeder van God is, die bij ons was? Ieder van ons zou zich moeten afvragen : “Ben ik dit wel waardig ?” Ik zeg dit, omdat het voor mij moeilijk is om te zien hoe zij, (de heilige Maagd), pijnlijk wordt getroffen, omdat wij op zoek zijn naar een wonder, maar niet willen werken aan een wonder in onszelf.”

2 – De mooiste biecht van Souha. Er was een groep uit het Midden-Oosten, die enkele dagen in Medjugorje verbleef, met het verlangen om een echte bedevaart te doen. Onder hen bevond zich Souha, de echtgenote van een arts. Ze was zonder haar man gekomen, omdat deze moest werken.

Souha droeg een geheim met zich mee, dat haar geen vrede liet. Kort na haar aankomst, zocht ze een van de priesters uit haar groep op en vertelde hem dat ze een abortus had gepleegd. Het kindje dat ze verwachtte was een mongooltje. Noch zij, noch haar man wilde het kind. Samen besloten ze, om het uit de baarmoeder te laten verwijderen en de abortus vond plaats. Omdat ze achter bleef met een hart vol onrust, vroeg Souha aan de priester: “Dat is toch geen zonde?” De priester antwoordde : “Jawel, mijn dochter, dat is een zonde. Een ernstige zonde. Die moet u biechten.” Souha was echter niet overtuigd en ze sloot zich op in een weigering. Toch vroeg ze aan de heilige Maagd of ze haar een teken wilde geven of ze deze zonde moest biechten of niet. ’s Avonds was Souha, samen met haar groep aanwezig bij de verschijning van de heilige Maagd aan Ivan op de berg. Zodra de heilige Maagd kwam, werd ze plotseling door een kracht naar voren gebogen, alsof ze op de grond werd geworpen. Heel haar lichaam lag gekromd op de grond. Ze bleef zo een tijdje liggen en toen ze weer opstond na de verschijning, zagen haar vrienden haar huilen. Ze zei tegen hen : “Roep een priester, ik moet onmiddellijk biechten.”

Ik weet niet wat er tijdens de verschijning is gebeurd. We moeten het geheim van de gebeurtenis respecteren. De heilige Maagd heeft echter ingegrepen. Onder tranen heeft Souha de mooiste biecht van haar leven gesproken. Ja, de afschuw van die zonde was tot haar doorgedrongen en daar moest ze om huilen. Ze heeft Gods barmhartigheid voor haar aanvaard. Haar innerlijke vrede was teruggekeerd. En nu is ze vrij. Wat een tegenstelling, plotseling straalde haar hele gezicht. Bij haar vrienden getuigde ze, dat ze een immense vreugde voelde, zoals nog nooit tevoren in haar leven.

Sommige groepen pelgrims in Medjugorje hebben een mooie gewoonte. De reisleider stelt aan elke pelgrim voor om zich er toe te verbinden om in het bijzonder te bidden voor een bepaalde persoon van de groep. De 1ste of de 2de avond trekt ieder uit een mandje een briefje met de naam van een van de bedevaartgangers. En wie van de 150 deelnemers had de naam van Souha getrokken om voor haar te bidden? Een meisje, dat een mongooltje was.

Diezelfde avond telefoneert de man van Souha met Souha en na van zijn vrouw het verhaal te hebben gehoord, zei hij tegen haar: “Weet je, ik bel je omdat ik het zo vreemd vind, dat jij daarginds bent om er tot God te bidden, terwijl ik hier abortussen aan het uitvoeren ben. Dat kan toch niet. Ik heb vandaag besloten om daarmee op te stoppen”. Ook hij huilde aan de telefoon. Hij had aangevoeld dat er iets met zijn vrouw was gebeurd en hij was bereid om die uiterst belangrijke stap te zetten in zijn beroepleven. Souha kon haar oren niet geloven. Dit gebeurde in augustus van dit jaar.

Nu leven Souha, haar man en haar kinderen anders. Ze hebben God de eerste plaats gegeven. Ze ontvangen de sacramenten en gaan bijna elke dag naar de H. Mis. Ze getuigen. Na deze gedenkwaardige bedevaart, vroegen ze zich af hoe ze een dergelijk verleden konden goedmaken en vlak daarna werd hun hulp ingeroepen door zusters van een weeshuis. Ze vroegen aan het echtpaar of ze voor een weeskindje wilde zorgen. Daarin zagen ze het antwoord van God en uit dankbaarheid hebben ze besloten voor dit kindje alles te doen wat ze kunnen. En wat is er geworden van het mongooltje dat werd geaborteerd? Maria zegt in Medjugorje van deze niet-geboren kinderen “Ze zijn bij mij”. Dit kindje bidt waarschijnlijk heel veel voor zijn ouders en voor al zijn vriendjes, die tegenwoordig voorbestemd zijn, om het licht nooit te zien.

Ik vraag me af : “Was het wel een mongooltje ?” Ik moet constateren, dat er steeds meer foutieve diagnosen worden gesteld. Veel moeders beslissen hun kindje te houden, wat ook diens handicap moge zijn, en dikwijls wordt het kindje volledig normaal geboren. Onze doodscultuur en de steeds erger wordende “dwang” vanuit de abortusmarkt, zitten hier niet voor niets tussen. Iets om te overwegen… Maar God is bewonderenswaardig. Hij heeft voor dit gezin het kwade ten goed gekeerd. Er zullen nu door deze arts geen honderden (en misschien duizenden) kinderen meer geaborteerd worden, want hij komt nu op voor het leven.

“Lieve kinderen, vanavond vraag ik jullie om in het bijzonder te bidden voor de niet-geboren kinderen. Bid vooral voor de moeders, die hun kindje doden. Lieve kinderen, ik ben bedroefd, omdat zoveel kinderen gedood worden. Bid opdat er niet meer zulke moeders zouden zijn op de wereld”.
(Tot de gebedsgroep in Medjugorje, 03 maart 1990)

3 - Een eindelijk gelukkige politieagent. Een waar gebeurd verhaal tijdens de jongerendagen in Madrid. Zoals u weet, waren er vele biechtstoelen neergezet voor de jongeren. Een politieagent stond in deze zone op wacht. Een meisje had gemerkt, dat deze politieagent steeds op dezelfde plaats bleef staan, alsof hij aan de biechtstoelen gekluisterd was. Ze vroeg hem: “Waarom blijft u hier voortdurend staan?” (Normaal lopen de politieagenten heen en weer). Hij antwoordde:

- “Al die jaren, dat ik politieagent ben, heb ik alleen maar beledigingen, bespottingen en uitingen van haat gekend … Iets heb ik nooit gekregen en dat is een glimlach. Echter, sinds ik hier ben aangekomen, zie ik alleen maar blije gezichten en er zijn vele jongeren die naar mij glimlachen, vooral de jongeren die uit de biechtstoelen komen. Ik probeer hier dan ook te blijven.
- “Dat is goed, maar hebt u er niet aan gedacht om zelf eens te gaan biechten?”
- “Oh, nee, nee, dat is niets voor mij.”

De dag erna ziet het meisje weer deze politieagent en hij is overgelukkig. Hij loopt naar haar toe met een brede glimlach en zegt: “Ik heb gebiecht.”

De heilige Maagd heeft gezegd: “Ik nodig jullie uit, lieve kinderen, tenminste eenmaal per maand te biechten. Er is immers niemand op de wereld, die niet een maal per maand een biecht nodig heeft. De maandelijkse biecht zal een geneesmiddel zijn voor de Kerk in het Westen. Ik nodig jullie uit om deze boodschap over heel de wereld te verspreiden.” (Zomer 1981)

4 - De commissie. De werkzaamheden van de deskundigen, die in Rome over Medjugorje beraadslagen, blijven erg verborgen. Er zijn wel enkele tekenen. In de lente is Ivanka (die het eerst Gospa zag op 24 juni 1981) naar Rome ontboden om er haar getuigenis te geven. Daarna is ook Vicka naar Rome geweest om er Kardinaal Ruini te ontmoeten, de voorzitter van de commissie. Laten we bidden, opdat het plan van Maria zonder hinderlagen zou verwezenlijkt worden. Het plan zal zich zeker verwezenlijken, de zieners weten het. “Al wat niet van God komt, zal voorbij gaan, zeggen ze, en al wat van God komt zal blijven”. Het is aan ons om Gods uur te bespoedigen, door onze gebeden.

5 - Piraterij op internet. Sommige vervalsers maken zich meester van een e-mailadres dat niet van hen is en vervolgens zenden ze dan naar alle contacten van dit adres een noodoproep. Ze vragen, zonder medeweten van de eigenaar van dit e-mailadres, soms om grote geldsommen om hem uit de nood te helpen. Dat is piraterij. Als jullie ooit van onzentwege zulk een vraag om geld krijgen, weet dan dat dit niet van ons komt. Verwijder deze oproep zonder hem te beantwoorden. Laten we bidden voor degenen die hun kennis misbruiken om de anderen te bedriegen, opdat ze hun kennis eerder aan God zouden wijden. Zo zullen ze zich een droevig einde besparen. Want wie een put graaft voor zijn broeder, zal er zelf in vallen.

Lieve Gospa, Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans, help ons trouw te blijven aan onze dagelijkse rozenkrans,
zodat we door uw moederlijke mantel beschermd worden en zo ontsnappen aan de listen van de Duivel.

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje
oktober 2011