Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 juni 2010

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 juni 2010

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Op 2 juni 2010 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. Er waren ongeveer 10.000 mensen op de Podbrdo. Na de verschijning bracht ze de volgende boodschap over:

“Lieve kinderen, vandaag roep ik jullie op, door vasten en gebed de weg vrij te maken, waarover mijn Zoon je hart binnen zal gaan. Aanvaard mij als Moeder en als boodschapper van de liefde van God en van zijn verlangen naar jullie heil. Bevrijd je van alles uit het verleden, dat je belast en je een schuldgevoel geeft, van alles wat jullie in dwaling - duisternis geleid heeft. Aanvaard het licht! Word opnieuw geboren in de gerechtigheid van mijn Zoon. Ik dank jullie “

2 - Op 25 juni zullen we de 29e verjaardag van de verschijningen vieren. De noveen voor de Koningin van de Vrede is al begonnen. Maar laten we, nog voordat we de gebeden hiervoor gaan uit kiezen, eerst even pas op de plaats maken. En laten we vanuit het diepst van ons hart aan Maria zelf vragen wat ze van ons verlangt, welke van onze geschenken haar het meest aangenaam zou zijn. Een verzoening? Een oprechte biecht? Een daad van naastenliefde ten aanzien van een van onze naasten ? Het opgeven van een slecht voornemen? Een lof-gebed tot God in een beproeving ? Een vasten of het verzaken aan bepaald voedsel ? Het verbreken van een onzuivere relatie? Een bepaalde manier van vasten of het verzaken aan bepaald voedsel? Een gebed van voorspraak in een naburige kerk of een tijd van aanbidding voor het H. Sacrament ? Werken aan een bepaald punt van de boodschappen, dat we tot nu toe verwaarloosd hebben ? Er is keuze te over. Iedereen kan voor zichzelf het beste uitmaken hoe hij of zij de Gospa het beste blij kan maken en kan troosten vanwege de grote mate van onverschilligheid die er is.

Het cijfer 29 doet ons denken aan het cijfer 30 en aan de 30 jaar van het verborgen leven van Jezus … We weten niet hoelang de Gospa nog dagelijks zal verschijnen. Wel is het zeker dat het ogenblik nadert dat we nog alleen de jaarlijkse verschijningen aan de 6 zieners zullen hebben (Ze heeft hen beloofd hen jaarlijks te verschijnen tot aan het einde van hun leven). Wat een verschil zal dat zijn. We zijn zo gewend geraakt aan haar dagelijkse komst … Laten we daarom tijdens deze tijd van genade ten volle profiteren van deze gunst die ons door de hemel geschonken wordt. Het is mogelijk dat de wereld een zuivering zal moeten ondergaan (verschillende landen werden reeds getroffen). Laten we, nu de Gospa ons nog steeds dagelijks komt bezoeken en zegenen, haar dan bijvoorbeeld ook bezoeken door dit jaar op bedevaart te komen naar Medjugorje!? Ze heeft gezegd: “Jullie zullen droefheid kennen vanwege de boodschappen als ik er niet meer zal zijn …”.
Laten we ons opnieuw toewijden aan haar Hart met de toewijding die ze aan Jelena gedicteerd heeft.

3 - Let op! De mogelijkheden die het gebruik van internet ons biedt, kunnen ook een valstrik zijn. Omdat we overspoeld worden door allerlei boodschappen, zijn we geneigd deze, zonder ze te controleren, door te zenden aan onze vrienden. Enkele valse boodschappen van Medjugorje doen sinds een aantal jaar de ronde en stichten veel verwarring. Deze alarmerende berichten maken geen deel uit van de boodschappen van de H. Maagd, die de 25e aan Marija en de 2de aan Mirjana gegeven worden. Ze veroorzaken veel kwaad en door ze door te zenden, bewijzen we de Gospa een heel slechte dienst. Er zijn twee dingen die we kunnen doen:
A) Ofwel is de boodschap echt en dan kan worden nagegaan op de site van de Parochie van Medjugorje of op andere betrouwbare sites.
B) Ofwel is de boodschap vals en dan zijn de volgende gevolgen denkbaar: - Deze boodschap zal juist wat meer kwetsbare mensen kunnen gaan terroriseren en bij hen meer angst dan gebed opwekken. - En deze boodschap zal Medjugorje in descrediet kunnen brengen. De inhoud van de boodschap zal niet overeenkomen met op de woorden van de Gospa. En dat zal alleen de vijanden van Medjugorje dienen. We komen dan alleen maar in contact met het geen ons emotioneel raakt en met het sensationele. Dit heeft niets van doen met Gods Woord. - Jullie kennen vast en zeker het verhaal van de kleine herder, die voortdurend riep :”De wolf is er, de wolf is er!” Waarop het hele dorp uitliep. Echter volkomen voor niets, want er was helemaal geen wolf. Op een dag was er wel een echte wolf en de kleine herder riep en riep, maar er kwam niemand. En de wolf verslond de hele kudde. Wie zal er nog de 10 geheimen geloven op de dag dat ze bekend gemaakt worden, als ze vooraf gegaan werden door geheel verzonnen boodschappen ? Als u dus dergelijke boodschappen ontvangt … dan staat u maar een ding te doen: ze in de vuilnisbak gooien. Men is niet verantwoordelijk voor wat men hoort, maar men is wel verantwoordelijk voor wat men daarvan doorgeeft.

4 - Na het jaar van de priester: Op 11 juni vierden we het slot van het Jaar van de Priester en het jubileum van de Pastoor van Ars. Ter ere van deze prachtige gebeurtenis, wil ik hier een woord citeren van de Heilige Pastoor, dat me getroffen heeft : Volgens Abbé Toccanier, herhaalde de Pastoor van Ars dikwijls: “De nederigheid is als de ketting die de Rozenkrans aaneenrijgt. Haal de ketting weg en de kralen vallen alle kanten op. Neem de nederigheid weg en alle deugden verdwijnen.” Zoals de H. Macarius, een kluizenaar van de woestijn, die op een dag een verschijning kreeg van Satan, die hem zei: “Alles wat jij doet, doe ik ook. Jij vast en ik eet nooit. Gij waakt en ik slaap nooit. Er is maar één ding dat ik niet kan doen, en dat jij wel doet”. “En, wat is dat dan ?” “Me vernederen”.

Dat doet me denken aan de volgende boodschap, die zeker meerderen van ons zal inspireren, te meer daar de Gospa (vooral via Mirjana) niet ophoudt met ons aan te moedigen om voor de priesters te bidden. “Bidt voor de priesters, zei ze. De priesters hebben niet jullie oordeel, maar jullie gebed, hulp en liefde nodig. (Mirjana 1982)

5 - De zuster van de stal. Een bekende Duitse Bisschop, Mgr. Ketteler, vertelde een voorval, dat hem diep geraakt had. God had hem geopenbaard dat er een kloosterzuster was, die haar leven voor hem had geofferd en dat hij de vruchtbaarheid van zijn apostolaat te danken had aan haar gebed. Ook het gezicht van de zuster werd hem getoond. Hij wist echter niet waar ze woonde. Bij alle bezoeken aan de kloosters van zijn bisdom vroeg hij steeds of hij alle zusters mocht zien. Zo dacht hij dat hij haar zou kunnen herkennen …

Op een dag bezocht hij zusters in een nabije stad en droeg de H. Mis op in hun kapel. Aan het einde van het uitdelen van de H. Communie, viel zijn blik op een zuster. Hij werd bleek en bleef een ogenblik verstijfd stilstaan. Hij vermande zich en gaf de H. Communie aan de zuster, die niets gemerkt had. Vervolgens beëindigde hij de H. Mis op heel serene wijze.

Hij vroeg aan de overste of hij aan alle zusters voorgesteld zou kunnen worden. Toen hij echter de zuster die hij zocht, niet zag, vroeg hij de overste: “Zijn alle zusters hier ?” Ze antwoordde: “Monseigneur, ik heb ze allemaal laten roepen, maar inderdaad er ontbreekt er nog eentje. Ze houdt zich zo zorgvuldig bezig met de stal, dat ze soms andere dingen vergeet”.
“Ik zou die zuster graag willen leren kennen”, drong de bisschop aan. Even later kwam de zuster binnen. De bisschop verbleekte opnieuw en vroeg of men hem even met haar alleen wou laten.

Hij vroeg haar: “Kent u mij ?” – “Ik heb uw excellentie nog nooit gezien”.- “Welke devotie practiceert u het liefst ?” – “De devotie tot het H. Hart van Jezus” was het antwoord. “Naar het schijnt doet u het zwaarste werk van het klooster” ging hij verder. “O, nee, Excellentie. Wel moet ik zeggen dat het me soms tegenstaat”. – “Wat doet u als u overvallen wordt door bekoringen ?” – “Ik heb me de gewoonte eigen gemaakt om uit liefde voor God en met vreugde elk werk te doen dat me zwaar valt. En ik draag dit op voor een ziel op deze wereld. Het is aan de goede God, te kiezen welke ziel er de begunstigde van zal zijn. Elke avond bied ik voor deze ziel mijn uur aanbidding van het H. Sacrament aan”. - “En hoe bent u op het idee gekomen, dat allemaal voor een ziel te offeren ?” De zuster antwoordde : “Het is een gewoonte, die ik op school heb geleerd. Mijnheer Pastoor heeft ons geleerd dat men voor de anderen moet bidden, zoals men bidt voor zijn familie”. Hij zei ook: “Men moet veel bidden voor de zielen, die gevaar lopen verloren te gaan. Omdat echter alleen God weet, wie dit het meest nodig heeft, is het het beste om zijn gebeden aan het Heilig Hart van Jezus te offeren, en om tegelijkertijd vertrouwen te stellen in Gods wijsheid”. Dat heb ik gedaan en ik ben er steeds van overtuigd geweest dat God de juiste ziel gevonden heeft”. – “Zoudt u graag willen weten voor welke ziel u bidt ?” – “O, nee, dat is niet nodig !”

Toen ze afscheid namen, heeft de bisschop zijn geheim niet onthuld …

Lieve Gospa, Dank u voor de 29 jaar verschijningen!
Aanvaard onze nederige geschenken !
Mogen zij, door uw moederlijk Hart, duizenden zielen naar uw Zoon trekken!

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje 15 juni 2010