Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 mei 2010

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 mei 2010

Dierbare kinderen van Medjugorje,

1 – Op 2 mei 2010 kreeg Mirjana Soldo haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

“Lieve kinderen, doorheen mij roept de goede Vader jullie vandaag op om met een met liefde vervulde ziel op weg te gaan voor een geestelijk bezoek. Lieve kinderen, wees vervuld van genade, heb oprecht berouw over je zonden en verlang vurig naar het goede, ook in naam van diegenen die het perfect Goede nog niet hebben leren kennen. Zo zullen jullie God beter behagen. Ik dank jullie.”

NB: De Kroatische woorden “Duhovni pohod”, hier vertaald als “een geestelijk bezoek” kunnen ook vertaald worden met “geestelijke weg”. Het lijkt er op dat de Gospa ons met haar wil vereenzelvigen voor wat betreft haar visitatie en voor wat betreft haar vele moederlijke bezoeken die ze nog steeds blijft brengen aan haar “Lieve Kinderen”. Tegen de gebedsgroep van Jelena Vasilj heeft ze gezegd dat als we ons volledig aan haar toevertrouwen, de anderen dan als we spreken, haar stem zullen horen. En de stem van Maria is niets minder dan drager van de Heilige Geest. Een begroeting van Maria is een Pinksteren. Deze oproep om een “geestelijk bezoek” te verwezenlijken is iets heel belangrijks. De Gospa rekent op ons om de Heilige Geest uit te dragen bij degenen die we ontmoeten…

2 – We hebben het Leergezag.
Een pelgrim uit Haiti heeft ons een gebeurtenis verteld die vaker voorkomt en die om wat nadere toelichting vraagt in dit jaar van de priester. In Parijs ging zij biechten in een kerk. Tijdens de biecht zei ze tegen de priester dat ze veel bad voor de zielen van het vagevuur. De priester zei haar: “Maar laat die toch met rust. Het vagevuur bestaat niet. Verspil uw tijd niet met zulke dingen.” De vrouw die heel erg geschrokken was van deze uitspraak zei bescheiden: “Maar, eerwaarde, ook tijdens de H. Mis bidden de priesters voor de zielen in het vagevuur.” “Ja, maar dat is gewoon maar een ritueel ” antwoordde de priester. Deze vrouw deelde haar verwarring met ons. Toen ze nog klein was, hadden haar ouders haar geleerd te bidden voor de bevrijding van de zielen in het vagevuur. En, nu, in een biecht viel alles in duigen. Had ze geloof geschonken aan hersenschimmen? Had ze altijd voor niets gebeden? Hadden haar goede, diep gelovige ouders haar op een dwaalspoor gebracht? Door twijfels gekweld, vroeg ze ons wat ze moest geloven.

We hebben haar gerust gesteld. Ten eerste hebben we haar gezegd dat haar ouders haar het ware geloof van de Kerk hadden meegegeven en dat de leer over het vagevuur deel uitmaakt van het leergezag van de Kerk. Geen enkele priester mag dit ontkennen als hij echt katholiek is. Het wordt duidelijk uitgelegd in de Catechismus van de Katholieke Kerk. Wat moeten te doen als een priester ons iets zegt dat het Katholieke geloof tegenspreekt? Twee dingen lijken me daarbij belangrijk:

- Allereerst moeten we de priester blijven respecteren en hem zonder stemverheffing aanspreken. Niet oordelen. We weten immers niet wat hij op het seminarie geleerd heeft; of hij zelf niet het slachtoffer is van een onvolledige of verkeerde leer. In elk geval dienen we voor hem bidden.

- Duidelijk taal tegen hem spreken en hem vragen om eenvoudig door te geven wat de Kerk over dat onderwerp zegt en hem vragen om niet zijn persoonlijke mening te geven, vooral als die de Leer van de Kerk tegenspreekt of verandert. Wij gaan naar een priester om in hem een apostel van Christus te ontmoeten en een lid van Zijn Kerk, en niet om een persoonlijke mening te horen van de priester, die kan bij iedere priester anders zijn.

Op die manier zondigen we niet door een priester te veroordelen. We blijven zo in vrede en we maken ook niet de vergissing om blindelings alles te geloven wat hij ons zegt, mocht hijzelf een crisis verkeren ten aanzien van de Leer van de Kerk.
Hetzelfde geldt voor de pastoraal van de jongeren en de jong-volwassenen. Het komt voor dat verloofden ons vertellen dat hun pastoor hen tijdens de biecht heeft gezegd dat het geen probleem is om samen te leven vóór het het Huwelijk en dat ze gewoon de Communie en andere sacramenten kunnen ontvangen. Wat een vergissing. Dat is echt alleen maar, en niet meer dan, de persoonlijke mening van de priester en heeft niets van doen met de Leer van de Kerk. Het is zeer pijnlijk te zien hoeveel jongeren op deze wijze door dergelijke adviezen op een dwaalspoor worden gebracht. De kuisheid voor het huwelijk is een krachtige waarborg voor het welslagen van een toekomstig echtpaar.
Het is niet mijn bedoeling om hier alle moeilijkheden op te sommen die de gelovigen kunnen ontmoeten bij het eerlijk zoeken naar de waarheid. Maar omdat er sprake is van een hardnekkige verwarring op geestelijk vlak, wil ik degenen die het Katholieke geloof willen beleven sterk aanraden om de Catechismus van de Katholieke kerk (een van de meesterwerken van Johannes-Paulus II) aan te schaffen en hem goed te lezen. Zo zullen ze het echte geloof van de Kerk en van het Leergezag kennen. Ze zullen de leer van de Apostelen kunnen aanhangen. En ze zullen sterk staan tegenover de gevaarlijke ideeën van hen die zelf slachtoffer zijn van het alom tegenwoordige relativisme. Er is een onderscheidingscriterium dat ons kan helpen: namelijk zichzelf afvragen of men vóór alles aan God wil behagen of aan de mensen.
Gods Woord verwatert niet, het is Woord van Leven.
Het zal onze priesters alleen maar goed doen als we hen vragen naar het zuivere Evangelie en naar de zuivere leer van de Kerk.
We danken God voor de priesters die Hij ons gegeven heeft. En des te meer voor hen die ons het ware geloof geven, dat de Apostelen hebben overgeleverd, en die vandaag de dag samen met de Kerk lijden. Laten we hen vurig steunen.

3 – Een echte goede moeder. Het komt vaker voor dat moeders de bezielers en engelbewaarders zijn van de priesters. Ik ken een Libanese priester, pater Mansour Labaky, wiens geschiedenis niet alledaags is. Toen hij zijn eerste H. Mis opdroeg, gaf zijn moeder hem de mooiste hostie die men zich kan voorstellen. Deze was met de grote zorg met de hand gemaakt, goudkleurig zoals korenvelden, en enorm groot. Hij riep uit: “Mama, waar hebt u zo een mooie hostie gevonden?” Zijn moeder vertelde hem toen hoe ze aan deze hostie kwam. Toen hij nog een kind was, had haar zoon tegen de familie gezegd dat hij de roepstem van Jezus had ervaren en dat hij priester wilde worden. Ze was daar heel gelukkig mee en besloot deze ontluikende roeping te steunen, door aan God al haar grote en kleine offers aan te bieden. Ze bad God, dat Hij van haar zoon een heilige priester in Zijn Kerk zou maken.

Om deze materiële en geestelijke steun te concreet te maken, nam ze een vaas en besloot om er elke keer een graankorrel in te werpen als ze aan God een offer had gebracht. Vlak voordat hij zijn eerste H. Mis zal opdragen, zo zei ze tegen zichzelf, zal ik deze graankorrels laten malen en met het meel zal ik een grote koek bakken, die zijn eerste hostie zal zijn.
En zo gebeurde het. Toen pater Labaky het verhaal van zijn moeder hoorde, was hij ontroerd. Elk deeltje van het Lichaam van Christus dat hij in zijn priesterhanden zou houden, was ontstaan uit een offer van zijn moeder. Jarenlang had ze dit kostbare geheim voor zich gehouden, terwijl ze zich in stilte offerde voor de priesterroeping van haar zoon.
Pater Labaky is nu 70 jaar en hij houdt zich bezig met de vorming van priesters. En hij schrijft prachtige boeken. Moge zijn geschiedenis vele moeders inspireren en roepingen opwekken van “geestelijke moeders”. Zo zal het aantal goede priesters in deze wereld groeien.

4 – Jaar van de priester.
Laten we deze maand de mooie akte van toewijding aan het Onbevlekt Hart van Maria doen, die Benedictus XVI gebeden heeft met de priesters op 12 mei in Fatima. Voor ons leken, volstaat het enkele woorden te veranderen en er zo een gebed van voorspraak van te maken.

“Onbevlekte Moeder, op deze plaats van genade, samengeroepen door de liefde van uw zoon Jezus, hogepriester en eeuwige priester, wijden wij, zonen in de Zoon, en Zijn priesters, ons toe aan uw Moederlijk Hart, om trouw de wil van de Vader te volbrengen. Wij zijn er ons van bewust dat, zonder Jezus, we niets goeds kunnen doen (Joh.15,5) en dat we enkel door Hem, met Hem en in Hem instrumenten van heil kunnen zijn voor de wereld. Bruid van de Heilige Geest, verkrijg voor ons de onuitsprekelijke gave in Christus te worden omgevormd. In dezelfde Kracht van de Geest, die U overschaduwd heeft en tot Moeder van onze Verlosser gemaakt heeft, help ons opdat Christus, uw Zoon, ook in ons geboren wordt. Moge de Kerk zo door heilige priesters vernieuwd worden, omgevormd door de genade van Hem, die alles nieuw maakt. Moeder van Barmhartigheid, het is uw Zoon Jezus, die ons geroepen heeft om te worden zoals Hij : licht der wereld en zout der aarde (Mt. 5, 13-14). Help ons, door uw machtige voorspraak, om deze sublieme roeping nooit ontrouw worden, dat we niet toegeven aan egoïsme, aan de vleierijen van de wereld en aan de verleidingen van de Kwade …

Lieve Gospa, moeder van de priesters, dank u voor uw blik van goedheid, die ons geneest, ons opricht en mooi maakt.
Wees aanwezig in onze bezoeken, opdat de Heilige Geest zou verschijnen !


Sr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje mei 2010