Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 februari 2006

Dierbare kinderen van Medjugorje                               

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1. De inwoners van Medjugorje die de eerste getuigen waren van de verschijningen, beginnen stilaan te verdwijnen. De moeder van Marija, mevr. Pavlovic, is na een pijnlijk ziekbed gestorven op 15 januari jl. In minder dan 10 jaar heeft Marija haar vader, haar broer Andrija en haar moeder verloren. Laten we met hen en voor hen bidden.

2. ”Jullie zijn de Bijbel vergeten”

In haar laatste boodschap herinnert de heilige Maagd ons aan één van de fundamentele punten van haar onderricht in Medjugorje: plaats de Bijbel op een zichtbare plaats in je huis en lees er elke dag een stukje uit en breng dat gedurende de dag in praktijk.
Pater Jozo zegt dat de heilige Maagd hem 5 keer in tranen verschenen is. Ze zei dan: “Jullie zijn de Bijbel vergeten”. Pater Jozo vertelt dat hij vaak moeders ontmoet die een kind hebben verloren en enorm veel verdriet hebben. Nog nooit echter, heeft hij een moeder zo verdrietig gezien als de Moeder van God toen ze zei: “Jullie zijn de Bijbel vergeten”.            
De christelijke Kroaten hebben veel geleden onder het communisme, want het was verboden een bijbel in huis te hebben (dit verklaart de lengte van de preken van de Franciscanen tijdens de H.Mis. Het was voor hen het enige middel om het geloof aan de mensen te onderrichten en ze hebben deze goede gewoonte in stand gehouden, in de lijn van St. Franciscus). Soms gelaste de Militie de gezinnen in de dorpen om hen al hun bijbels te geven, die dan onder veel gevloek en getier publiekelijk werden verbrand. De gelovigen die weerstand wisten te bieden ondanks de dreiging in de gevangenis te worden geworpen of op andere wijze gestraft te worden als ze hun bijbel niet inleverden, moesten deze op eigen risico verbergen en vaak zelfs begraven. Zij hadden de moed dat te doen. Op bepaalde feestdagen haalden ze in het diepste geheim de bijbel tevoorschijn en degene van het gezin die kon lezen, las dan hele bladzijden voor aan heel de familie die zich diep had ingekeerd. De bijbel werd vol eerbied behandeld als de enige ware schat van het huis. Het Woord van God was hun licht, hun hoop, hun rijkdom. Iedereen probeerde er zoveel mogelijk van te onthouden vanwege de zeldzaamheid van deze gelegenheden en omdat ze dit licht nodig hadden om het atheïsme en de leugens van het communisme te overleven. Elk vers was voor hen een vreugde en een bemoedigende injectie om de moeilijkheden van het leven te kunnen verdragen.

Toen de Gospa in 1981 verscheen, was het communistisch regime nog aan de macht en warempel vroeg zij om de bijbel op een zichtbare plaats in huis te zetten! Alleen de gelovigen van Medjugorje en uit de omstreken konden inschatten hoe gewaagd deze boodschap van hun hemelse Moeder was.
Voor wat betreft onszelf, die over een bijbel kunnen beschikken zonder gevaar te lopen, wat doen wij hiermee? De plaats waar wij de bijbel neerzetten geeft aan welke waarde wij hem geven… is hij onze trots?

Een getuigenis van vorig jaar dat hier in Medjugorje werd gegeven, is tekenend voor de invloed die de media heeft op de menselijke geest en voor de heidense mentaliteit die zij verspreidt.
Een Amerikaanse katholieke jonge vrouw, Eleonora, komt aan in Medjugorje. Tijdens een gesprek met haar vertelt ze dat haar nichtje binnenkort gaat trouwen met een vrouw en dat zij deze beslissing waardeert. Ik vraag haar hoe het mogelijk is dat zij zulk een beslissing waardeert, die niet overeenkomt met het onderricht uit de bijbel en dus door God niet wordt gewaardeerd. Ze antwoordt dat je bij de bijbel moet weten wat er van op te pikken en wat er van terzijde te laten. Omdat ik me realiseer dat nog meer woorden niets zullen uithalen, vraag ik haar de Gospa om haar menig te vragen, want precies die ochtend zal de verschijning met Mirjana plaatsvinden. Eleonora stemt hiermee in. Ze zal de vraag aan Maria voorleggen en haar hart openstellen. Kort na de verschijning is Eleonora van houding veranderd. Ze zegt dat ze niets gevoeld, gezien of gehoord heeft, maar dat ze zich in haar hart bewust werd van een waarheid: het homohuwelijk gaat tegen de natuur in, zulk een huwelijk is niet convenabel.       

Wij kunnen hier het werk gewaar worden dat de Moeder van God in Medjugorje verricht: zij vindt geen nieuw evangelie uit, zij schrijft geen nieuwe catechismus, zij oordeelt niet over de intenties die in de harten leven en voert geen campagne vóór of tégen het een of ander… maar met geduld en vol barmhartigheid, terwijl ze ieders ritme respecteert, helpt ze ons om ons deze weg van licht eigen te maken, die ons door de Openbaring gegeven wordt.
Vertelt de bijbel ons niet juist welk plan God met het gezin heeft. “Daarna vormde JHWH God een vrouw en bracht haar naar de man… Zo komt het dat een man zijn vader en zijn moeder verlaat en zich zo aan zijn vrouw hecht, dat zij volkomen één worden” (Gn 2, 22-24). We kunnen veel passages aanhalen die over dit onderwerp gaan. Het antwoord wordt gegeven door Degene zelf die ons lichaam geschapen heeft en heel ons wezen. Maar als we de bijbel nooit lezen, hoe kunnen we dan dit licht leren kennen en het ons eigen maken? Hoe moeten wij er dan van leven en het doorgeven aan onze kinderen? We lopen het risico geleidelijk opgeslokt en bedorven te worden door de talrijke geestelijke virussen die de media verspreidt en waarvan we elke dag een nieuwe dosis innemen. De Moeder van God ziet welke schade deze vergiftiging in ons aanricht en ze huilt als een moeder die haar kind verliest!
Degenen die haar volgen, zullen zoals veeleer onze Kroatische broeders, worden veroordeeld door de wetgeving van bepaalde Westelijke landen.  

Een priester uit Noord Amerika, bijvoorbeeld, is onlangs via een juridische procedure veroordeeld tot een flinke geldboete en wordt bedreigd met gevangenisstraf, omdat hij eenvoudigweg de waarheid vertelde, dat veel ouders graag wat vaker zouden willen horen zeggen dat het voor de kinderen niet goed is op school te horen, dat het homohuwelijk en het klassieke huwelijke van een zelfde gehalte zijn. Deze wetten, die de “10 Woorden” met voeten treden die aan Mozes werden gegeven op de berg en die door Jezus werden hernomen, verspreiden zich in hoog tempo. Het totalitarisme is niet ver meer. Zullen ook wij de bijbel vergeten? Zullen wij het toelaten, dat onze kinderen zich zienderogen te gronde richten vanwege de geestelijke “Tzunamis”?

In de bijbel toont God ons de wegen ten leven, van het leven dat niet voorbijgaat. Maar we moeten vaststellen dat de machten van deze wereld die hiertegen in verzet komen, gebruik maken van het menselijk lijden en de kwetsuren waarmee wij allemaal min of meer behept zijn, om ons wegen te tonen die ons op het eerste gezicht juist toeschijnen, maar die in werkelijkheid het lijden vergroten en zelfs de menselijke waarden vernietigen. Hun doel is vaak geld, macht of ijdele glorie.

De waarheid achter de schermen

In 1989 werd ik in de gelegenheid gesteld om samen met een priester en een arts van mijn gemeenschap deel te nemen aan een televisie-uitzending waar veel mensen in Frankrijk naar keken (op Antenne 2). Het thema was: homoseksualiteit. Wij wilden getuigen van het Woord van God en één van de deelnemers, de Franse “ster” van de homoseksualiteit en de oprichter van een grote onderneming, antwoordde met vinnige en ironische scherpte. Toen de opnames klaar waren en we onze jassen pakten om te vertrekken, kwam hij naar mij toe en schudde mij met een brede glimlach de hand. Hij was niet meer dezelfde man. Tot mijn grote verbazing zei hij: “Ik wil jullie alle drie feliciteren, jullie waren in de studio de enige die de waarheid zeiden.” Ik heb hem later nog eens ontmoet en we hebben lang met elkaar gesproken. Natuurlijk heb ik hem gevraagd waarom hij ons zo aanviel tijdens de uitzending, want we vertelden immers de waarheid?! Hij zei: “Ik moest wel, want dat maakt deel uit van het spel. Ik moest antwoordden zoals mijn ‘fans’ dat van mij verwachtte. Ik deed gewoon mijn werk. Maar ik vond jullie meteen vanaf het begin van de uitzending heel sympathiek. Ik heb een afkeer van deze bedorven wereld”. Die dag raakte ik een groot deel van mijn naïviteit kwijt ten aanzien van de werkelijke beweegreden van deze campagnes. Officieel beoogde heel het onderhoud de verdediging van de “rechten van de homoseksuelen” onder het mom van mededogen en gerechtigheid.

Na een basisonderricht te hebben ontvangen over het geloof, beleed deze man Jezus, terwijl hij op zijn sterfbed stierf aan aids. Maar dat is een ander verhaal…

De bijbel, tegengif tegen New Age

In Medjugorje vertrouwen veel jongeren ons toe dat ze in verwarring leven. Ze zijn zo blij dat ze in de school van Maria met de bijbel in aanraking komen die voor hen de stevige rots wordt en hun dagelijkse “favoriet”. Zij vinden er antwoorden op hun vragen en voedsel om in geloof stand te houden ten overstaan van hun ongelovige vrienden. Enkele voorbeelden:

*Abortus wordt “vrijheid” genoemd? Het volstaat voor hen om het Bezoek van Maria aan Elisabeth te lezen. (Luc 1, 43). Elisabeth noemde een foetus van 3 á 4 dagen “mijn Heer”. Hoe kan ik dan zeggen dat het in dat stadium geen kind is?

*Occulte praktijken, spiritisme of het oproepen van doden, worden wel als “vermaak” van de samenleving bestempeld? God waarschuwde zijn volk voor zulke praktijken, die Hij een ‘gruwel’ noemde. (Deut 18, 11-14). Hoe kan ik dan deze dingen aanvaarden die de dood van mijn ziel teweegbrengen?

*Magische krachten, die door de New Age zo worden opgehemeld en soms “geneesmiddel uit de hemel” worden genoemd. In Handelingen 8, 9-25, vraagt de tovenaar Simon aan Pertrus hem zijn “macht” te geven om de handen op te kunnen leggen… Hoe kan ik mijn gezondheid nog aan deze mensen toevertrouwen?  

*Echtscheiding wordt als ‘normaal’ gezien. Kijk naar wat Jezus hier over zegt (Mat 19, 1-10).

*De rustdag van de Heer wordt genegeerd of als achterhaald beschouwd. Kijk naar wat de Heer hierover tegen Mozes zegt (Ex 20, 8-11).

De zalige Elisabeth van de Drie-eenheid (Karmel Dijon, gestorven in 1906) heeft het volgende prachtige gebed achtergelaten: O Eeuwig Woord, Woord van mijn God, ik wil mijn leven doorbrengen luisterend naar U, heel volgzaam worden om alles van U te leren. Door alle nachten, alle leegten, alle onmacht heen mijn blik voortdurend op U, blijvend in uw grote licht, O Zon, die ik bemin, boei mij zozeer, dat ik nooit meer weg kan uit uw lichtkrans.”

Pater Jozo raadt de vaders van het gezin aan om elke dag bij de zegening van de maaltijd een passage uit het evangelie aan de kinderen voor te lezen. En om, als hij klaar is met lezen, de bijbel te omhelzen; want door de bijbel te omhelzen, omhelst hij Jezus.

3. Ik dank iedereen die in januari heeft gebeden voor onze zending in Afrika. Natuurlijk kent God alleen de vruchten, maar het was een van de mooiste missies in mijn leven. Het meest ontroerend was de uitnodiging om de boodschappen van de Gospa uiteen te zetten in een Orthodoxe kerk in Caïro, voor een groot publiek van Katholieken en Orthodoxen… Het was een première! Een geweldige eenheid, rondom onze gemeenschappelijke Moeder. De volgende missie is in Frankrijk; grond om te evangeliseren. Dank u om samen met ons te bidden voor Frankrijk.

4. Op 2 februari had de zienster Mirjana haar maandelijkse verschijning, dit keer privé. Ze was alleen in haar kamer, wat slechts één keer per jaar voorkomt in februari, omdat er dan heel weinig pelgrims zijn. Zij waardeerde de rust van de intimiteit met de heilige Maagd, na alle openbare verschijningen in de menigte. Er werd geen boodschap gegeven.

Lieve Gospa, Moeder van het Woord, in de intimiteit in het gezin van Nazareth, heeft u vele malen Jezus de Schrift horen becommentariëren met Jozef, en later voor hele menigten. Help ons naar zijn stem te luisteren in elk vers van de Bijbel, en dat onze harten mogen branden.

Zr. Emmanuel
(Vertaald uit het Frans)

 (vertaling ni)