Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 januari 2006

Dierbare kinderen van Medjugorje,      

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1. Het jaar 2006 is begonnen, het jaar van de 25ste verjaardag! Iedereen die deze nieuwsbrief leest wens ik een heel gezegend jaar toe, een jaar waarin u God zou toestaan in uw leven zijn plan van liefde te verwezenlijken. Ik vertrouw mij toe aan uw gebeden, dat dit ook voor mij mag zijn weggelegd en ik dank u daarvoor.

De mooie gewoonte om een heilige als metgezel gedurende het jaar te ontvangen heeft ons opnieuw verrast, toen we op 1 januari God gevraagd hebben ons te laten weten, welke heilige ervoor gekozen had de “Kinderen van Medjugorje” te helpen. In de nieuwsbrief van 15 december hebben we het getuigenis van Caroline gepubliceerd, die haar baby heeft gehouden ondanks de druk die op haar werd uitgeoefend om het te laten aborteren. Veder hebben velen de noveen van het Kind Jezus gebeden, voor de kinderen die op duizend en één manier worden verworpen en gedood. De buitengewone verrassing van de hemel is, dat zij ons de heilige Gianna Beratta Molla, een Italiaanse, heeft gezonden, uitgerekend de patrones van de moeders in moeilijkheden. Gianna wist dat zij bij de geboorte van haar kindje zou sterven. Alleen een abortus had haar in leven kunnen houden. Omdat zij arts was, wist zij precies wat er gaande was. In plaats van het kind dat zij droeg te doden, koos zij ervoor haar eigen leven te geven. Op 16 mei 2004 is zij heilig verklaard. Zij is dus één van de laatste geestelijke dochters van onze dierbare Johannes Paulus II. Op die dag waren de echtgenoot van Gianna en haar 4 kinderen aanwezig, waaronder dit wonderbaarlijke kind. We vieren haar op 28 april. Voor ons is dit een teken van de voorzienigheid, een oproep om het leven op alle mogelijke wijzen te beschermen, om voorsprekers te zijn voor de moeders en hen door gebed en met daden te helpen.

2. Indien wij er werkelijk werk van maken, kunnen de heiligen een enorme hulp zijn. Een van onze zusters heeft voor dit jaar pater Pio ontvangen. Om haar nog meer gelukkig te maken, vertelde een jonge vrouw het volgende: haar moeder, Anna, die ik goed ken, was getroffen door een ernstige spierziekte, waardoor zij voortdurend leed. Haar lichaam werd erdoor vervormd, waardoor zij steeds minder in staat was zelf de dingen te doen. Het feit dat zij haar familie tot last was, maakte haar neerslachtig. Zij leek op een levende gekruisigde en niets kon haar tot bedaren brengen. Op een dag was zij alleen thuis en allerlei sombere gedachten spookten door haar hoofd. Zij kón niet meer vanwege het lijden, haar zenuwen begaven het en zij besloot een einde aan haar leven te maken. In die tijd sprak men veel over pater Pio en Anna had een beeltenis van hem ontvangen. Ze riep: “Pater Pio, help mij!” Op dat moment precies zag zij de deurklink bewegen en de deur naar de kamer ging langzaam open. In eerste instantie was zij bang, omdat er niemand achter de deur stond. Deze werd door een onzichtbare hand geopend. Maar al snel voelde zij dat golven van vrede de kamer vulden. Van binnen wist Anna dat er iemand aanwezig was. Deze vrede was zo intens, dat zij er geheel door werd overspoeld en ermee werd doordrenkt. In enkele ogenblikken ebde haar slechte humeur weg en vanaf dat moment, zo vertelde Anna, was zij in staat haar lijden op een hele andere manier te beleven, zonder bitterheid en wanhoop, maar in vrede en met opoffergezindheid. Nooit meer is bij haar het idee opgekomen een einde aan haar leven te maken.

Ik denk dat veel zelfmoorden kunnen voorkomen worden als we op het idee komen de heiligen om hulp te vragen.

Een bijzondere genade werd hier met nieuw jaar door de Kleine Thérèse (van Lisieux) gegeven. Een groep pelgrims was met de bus, die door twee chauffeurs werd bestuurd, uit Hongarije gekomen. Een Italiaans priester, Don Graziano, werd in hun pension uitgenodigd om hen te begroeten en hen een heilige te laten trekken voor 2006, want hij had een mandje met heiligennamen.

Een van de chauffeurs die nooit meedeed met de godsvruchtige activiteiten van de groep, werd opeens naar de priester toegetrokken en viel vervolgens op zijn knieën. Alhoewel hij groot van postuur was begon hij te huilen als een kind. Deze priester droeg een bijzondere relikwie van de heilige Thérèse van Lisieux in zijn jasje, een relikwie uit Rusland dat al verschillende wonderen had veroorzaakt. Het leek alsof hij naar het relikwie werd toegetrokken, dat evenwel verborgen bleef. Hij kon er zich niet van losmaken. Vervolgens begon hij zijn leven aan de priester te vertellen, wat hij nog nooit gedaan had (dit gebeurde in bijzijn van een tolk, want de priester sprak geen Hongaars). Hij vertelde dat hij voortdurend in angst leefde en dat hij daarvan wilde genezen. Hij werd geobsedeerd door de beelden van zijn misdaden uit het verleden. Zijn geweten werd gekweld, want dag en nacht zag hij de personen voorbijtrekken die hij tijdens het communistische regime had gedood, omdat hij bepaalde bevelen moest uitvoeren vanwege de functie die hij uitoefende. Hij kon niet meer slapen en leefde sinds lange tijd voortdurend in wanhoop. Hij dacht dat God hem had verlaten en wilde zich van kant maken.

De priester luisterde naar hem, wist hem gerust te stellen en zegende hem. Hij had hem graag willen voorstellen om te biechten, maar deze man was van huis uit protestant. Dit eenvoudige vertrouwde gesprek en de daaropvolgende zegening veranderde het hart van deze man, die werd bevrijd van zijn angsten en weer met heel zijn hart tot God kon terugkeren. Don Graziano verzekerde ons dat het de Kleine Thérèse zelf was, die had aangestuurd op de bekering van deze man, zij, de specialist van de grote zondaars. Vanaf dat moment was deze man de ‘allergelukkigste’ uit heel de groep. Hij wil nu katholiek worden (hij heeft toestemming gegeven voor de publicatie van dit getuigenis). 

De genade werkt aanstekelijk en is op de hele groep overgegaan. De Hongaarse priester die de groep begeleidde, was verrukt over de werking van de genade en zei op verlegen toon dat hij voor zijn doctoraat een proefschrift aan het maken was over “Thérèse van Lisieux en de Barmhartigheid” en dat hij op zijn wenken was bediend op een wijze die zijn verwachting te boven ging.

3. In de nacht van 1 op 2 januari zijn we op uitnodiging van de heilige Maagd met de zienster Marija samengekomen op de verschijningsberg. De genaden waren overvloediger dan de regen. Na afloop van de verschijning bracht Marija ons de volgende boodschap over: “Vergeet niet dat ik jullie Moeder ben en dat ik jullie liefheb met tedere liefde.” Marija wenste ons een gelukkig en heilig nieuwjaar toe en bracht een boodschap in herinnering, die aan het begin van de verschijningen was gegeven en waarvan het goed is om die nog eens te horen: “Lieve kinderen, ik wil dat jullie hier op aarde gelukkig zijn en met mij in de hemel.”

4. Op 2 januari heeft de zienster Mirjana Soldo haar maandelijkse verschijning gehad in het Cenakel, in aanwezigheid van een groot aantal nieuwjaars pelgrims. Met veel vreugde hebben we uw brieven en e-mails aan de voeten van de heilige Maagd kunnen leggen. Na afloop van de verschijning gaf Mirjana aan de aanwezigen een boodschap, die we serieus ter harte zouden moeten nemen.

“Lieve kinderen, Mijn Zoon is geboren. Jullie Verlosser is hier bij jullie. Wat staat je hart in de weg om Hem te ontvangen? Welke verkeerde dingen huizen er? Zuiver je hart door vasten en gebed. Erken en ontvang mijn Zoon. Hij alleen kan jullie de ware vrede en liefde geven. De weg naar het Eeuwig Leven is mijn Zoon. Ik dank jullie.”         

De gave van Medjugorje van God aan de wereld is ontzaglijk groot. Wij hebben dat nog niet voldoende begrepen, zoals de Gospa zo vaak zegt. Een cadeau dat wordt aangeboden aan degenen die het willen aannemen, is de zegening van de moederlijke vrede, die de heilige Maagd elke dag geeft aan degenen die hun hart op speciale wijze openen op het moment van haar komst. De zieners zeggen duidelijk dat de grote genaden, die zij ontvangen wanneer ze bidden met de heilige Maagd, ook voor ieder van ons bestemd zijn. Vicka verduidelijkt het op de volgende manier: “Als je je hart opent op het moment van de verschijning om de heilige Maagd te verwelkomen, ontvang je, ook al zie je haar niet, dezelfde genaden als wij, zieners. Wij zijn niet speciaal. De Gospa wil aan al haar kinderen geven hetgeen zij aan ons geeft. Maar je moet je er met je hart voor openstellen.”                                                                                         

Sommigen hebben een horloge dat afgaat op het moment van de verschijning (17 uur 40 in de winter; 18 uur 40 in de zomer) en keren zich in voor enkele minuten, om zich te laten zegenen door de Moeder van de Hemel, en om zich door haar te laten aanmoedigen, troosten, versterken, kortom, om haar haar werk als Moeder te laten doen naar gelang de meest urgente noden die zij bij ons ziet. Sommigen zijn blij haar in stilte, liefdevol te kunnen omhelzen.

Waarom zouden we als cadeau voor het nieuwe jaar ons niet deze gewoonte eigen maken, of haar hervatten, om ons precies op dat moment van de dag in te keren? Doen we dat ook niet als we een belangrijk telefoontje moeten plegen? Wat een geluk moet dit betekenen voor de heilige Maagd om, wanneer ze ons bezoekt, al onze aandacht te krijgen. Haar eenvoudige moederlijke groet kan ons leven op dezelfde wijze veranderen als dat van Johannes de Doper. Wie beter dan zij kan ons helpen al het verkeerde in ons te verwijderen, vooral wanneer wij ons daar niet van bewust zijn? De eenvoudige aanwezigheid van haar Onbevlekt Hart, vernietigt in ons hetgeen ons hart verhardt: angst, haat, onzuiverheid en alles wat ons ervan weerhoudt haar Zoon te ontvangen.

Lieve Gospa, wij wensen u een vreugdevol jaar toe met ons, uw kinderen!
Wij willen heel dit jaar luisteren naar uw Moederlijk hart.

 Zr. Emmanuel
(vertaald uit het Frans)