Medjugorje

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria !
1 – Op 2 februari 2012 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning in Napels (Italië) in aanwezigheid van een grote menigte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

Lieve kinderen, al zo lang ben ik bij jullie, al zo lang wijs ik jullie op de aanwezigheid van God en op Zijn grenzeloze Liefde, waarvan ik hoop dat jullie haar allen zullen leren kennen. Maar jullie, mijn kinderen? Jullie blijven doof en blind als jullie de wereld om je heen bekijken, en niet willen zien waar die heen gaat zonder mijn Zoon. Jullie doen afstand van Hem; Hij is echter de bron van alle genaden. Jullie luisteren wel zolang ik spreek, maar jullie harten zijn gesloten en jullie horen mij niet. Jullie bidden niet tot de Heilige Geest om verlichting. Mijn kinderen, de hoogmoed overheerst. Ik herinner jullie aan de deemoed. Onthoud, mijn kinderen: alleen een deemoedige ziel straalt zuiverheid en schoonheid uit, want zij heeft de Liefde van God leren kennen. Alleen een deemoedige ziel krijgt toegang tot de hemel, omdat mijn Zoon erin woont. Ik dank jullie. Opnieuw vraag ik: bid voor hen die mijn Zoon uitverkoren heeft - zij zijn jullie herders.

Men zou bij deze boodschap een lang commentaar kunnen schrijven. Ik raad u aan er even voor te gaan zitten, de boodschap aandachtig te lezen en elk woord ervan goed tot u door te laten dringen, zowel met uw verstand, als in uw hart. Vervolgens stel ik voor om op papier neer te schrijven welke concrete beslissing u naar aanleiding van de tekst van deze boodschap wilt nemen, om van deze krachtige boodschap een providentiële gelegenheid te maken om verschillende aspecten van uw leven te veranderen. Als onze Moeder zegt dat we doof en blind zijn, dat we haar Zoon hebben verloochend, dat we niet willen zien waarheen de wereld op weg is, en dat we niet bidden tot de Heilige Geest, dan wil dat zeggen, dat het hoog tijd is om van richting te veranderen. Ze toont ons de weg van het heil. Laten we deze trein niet missen. Het gaat immers om onze eeuwigheid, en niets minder.

2 – Van een kind van 11 kunnen we iets leren. De kleine Chiara heeft kanker. In januari is ze vanuit Amerika gekomen met haar vader, haar grootmoeder, haar peettante en enkele vrienden, want haar familie wilde de heilige Maagd smeken om iets te doen voor Chiara. Haar moeder is thuis gebleven om voor de twee jongste kinderen te zorgen. Tijdens het gesprek dat we met haar hadden, kon je in het geheel niet merken dat Chiara door de geneeskunde ongeneeslijk ziek was verklaard. Ze leidde het gesprek met een verbazingwekkende vreugde en sereniteit, maakte grapjes en stelde iedereen gerust door haar positieve ingesteldheid. Daarna legde ze me uit met een eenvoud, die de zuivere harten kenmerken: “Weet je, Jezus zal voor mij beslissen en ik weet dat Hij de goede beslissing zal nemen. Ik, van mijn kant, heb er alle vertrouwen in. Als ik genees, dan zal ik blij zijn, als ik niet genees dan ben ik ook tevreden. In beide gevallen zal het goed zijn, omdat ik weet dat Hij het is, die zal beslissen”. Tegen haar familie had ze gezegd: “Als ik sterf, ga ik naar de Hemel en zal daar op jullie wachten.”
Chiara heeft de gelegenheid gehad om Vicka te ontmoeten, die haar met tederheid heeft omhelsd en voor haar heeft gebeden. Chiara zei tegen haar: “Ik ben niet bang om te sterven. Overleef ik, dan win ik, als ik sterf, dan win ik .” Vicka fluisterde in haar oor: “Je hebt gelijk, er is geen enkele reden om bang te zijn.”
Haar vader vertrouwde ons toe: “Ik realiseer me dat Chiara het niet nodig had om naar Medjugorje te komen, ze had immers al alle vrede in haar hart. Het zijn wij, (haar familie), die het nodig hadden om naar hier te komen. Hier hebben we vrede gevonden.”

3 – Medjugorje onder de sneeuw. Door de uitzonderlijke sneeuwbuien is het leven in Medjugorje 2 weken stilgevallen, behalve de heilige Mis en het gebedsprogramma van de Parochie. De school, de kantoren, de winkels, alles was gesloten. De auto’s reden niet meer en leken op enorme iglo’s. Een dikke laag ijs overdekte het dorp. De zusters van mijn gemeenschap zijn naar het Blauw Kruis gegaan op ski’s. Ondanks de enorme schade, die de sneeuw veroorzaakt heeft, (Zo is, onder andere, onze tent ingestort onder het zware gewicht van de sneeuw), heeft de Heer mooie dingen bewerkt, vooral op het gebied van de onderlinge hulp. Bovendien heeft deze onverwachte en niet door de mens geprogrammeerde beproeving ons doen beseffen hoe broos ons bestaan op aarde is en hoe klein we zijn. God laat dit toe ten goede, al ware het maar om ons de tijd te geven om na te denken over ons leven; over de zin en het doel ervan. Het zou ook kunnen, dat deze gebeurtenis voor ons een methode is geweest om te leren eenvoudiger te leven. De reclame heeft van ons mensen gemaakt, die bang zijn om iets te kort te komen, door ingebeelde en dure noden te creëren. Ze houdt ons gevangen in afhankelijkheid. De heilige Maagd nodigt ons uit tot eenvoud, zelfs als dat ingaat tegen de regel van de schijn, die in de “wereld” heerst. Op een dag zullen we op deze wijze in staat zijn om dingen te missen, die ons vandaag onontbeerlijk lijken, en dan niet alleen maar gedurende een paar weken in de winter, maar in het algemeen. De Heilige Familie leefde zonder stromend water en elektriciteit, zonder mobiele telefoon en computer. Als God iets geeft is dat een geschenk. Als Hij iets neemt, is ook dat een geschenk. Want, als we Hem danken voor wat Hij heeft gegeven, dan openen we ons voor andere vormen van gaven. Het Woord van Jezus is waar: “Zoekt eerst het Rijk Gods en zijn gerechtigheid, en al de rest zal u als overmaat gegeven worden.” We hebben hier vermenigvuldigingen van voedsel en andere dingen meegemaakt. Dat is een teken van wat de Heer in de toekomst zal doen, want Hij waakt over zijn volk. Hij heeft echter ons vertrouwen nodig.

Gisteren zijn we begonnen met een dertigdaagse ter ere van de Heilige Jozef (Hoogfeest 19 maart). Verenig u met ons. Neem hem als vriend in de familie, hij zal u niet met lege handen achterlaten, hij, die voor het aardse brood gezorgd heeft voor Hem, die het Brood des Levens is.

4 – Napels zien en opleven. Op 2 februari waren ongeveer 30.000 mensen verzameld in het grote stadion van Napels, om de maandelijkse verschijning van de zienster Mirjana mee te maken. Ik ontvang veel prachtige verhalen hierover. (U kunt de film zien op http://youtu.be/UAxBPSW5gAs) Eerste wonder: 30.000 Napolitanen, veel jongeren, in volledige stilte tijdens de heilige Mis. Het getuigenis van Mirjana, de Rozenkrans, de verschijning … Commentaar is overbodig. Vervolgens: de sterke zalving vanuit de Hemel door de aanwezigheid van de heilige Maagd bij de verschijning, oorzaak van heel wat bekeringen. Tenslotte: velen, die het zonnewonder zagen na de verschijning. Zij die schoorvoetend gekomen waren, zijn veranderd teruggegaan. Zo, bijvoorbeeld, Constanza. Ze vertelt hoe ze voorheen maar zelden naar de heilige Mis ging, omdat ze dacht iets nuttigers te kunnen doen. Ze had het geluk zelf de heilige Maagd te zien in Napels en sindsdien beseft ze hoe mooi en waardevol de heilige Mis is. Ze bidt graag de Rozenkrans, wat ze nooit deed, leest de levens van de heiligen en vooral is haar hart nu bereid om God te naderen …

5 – Een echt moederhart. Veel nieuwe wetten gaan tegenwoordig in tegen het menselijk leven, en onze heidense westerse maatschappij heeft tegenwoordig zelfs invloed op Katholieken op dat gebied. Er zijn echter nog mooie houdingen en het is goed ook hierover te schrijven. Zo was er in Italië een ongehuwd meisje van 30 jaar, zwanger geworden. Haar moeder, een goede katholieke vrouw, die haar kinderen had opgevoed in het compromisloos gehoorzamen aan Gods geboden, moest van deze onverwachte zwangerschap op de hoogte gebracht worden. Haar dochter was bang haar dit te zeggen. Maar nauwelijks had de moeder – grootmoeder geworden – het nieuws gehoord of ze viel op de knieën : “Voor de gave van het leven, kan men alleen maar knielen.” Heel de familie kijkt vol verwachting uit naar de geboorte van het kind over enkele weken … Mochten alle grootmoeders op dezelfde manier reageren, er zouden heel veel abortussen verijdeld worden.

6 – Opgelet. Er zijn valse berichten in omloop. Al jaren is er een boodschap, toegeschreven aan Onze Lieve Vrouw en zogenaamd gegeven aan Ivan, die de ronde doet via internet. Ze voorspelt een nakend onheil in Libanon, enz … Ivan heeft stellig ontkend dat hij die boodschap zou hebben ontvangen van de heilige Maagd. De stijl van de boodschap is trouwens in het geheel niet de stijl van Onze Lieve Vrouw. Ze zaait paniek en leidt onze aandacht af van wat de heilige Maagd ons leert via haar echte boodschappen. Een andere boodschap, zo gezegd ook ontvangen door Ivan, gaat over Frankrijk. Deze is vals.
Het veiligste en zekerste is om zich te houden aan de officiële boodschappen, die door de parochie worden bekend gemaakt of via betrouwbare sites, die met Medjugorje verbonden zijn, en die te beleven.
De valstrik is: zich te laten vangen door alarmerende uitspraken, die een koortsachtige onrust veroorzaken, eerder dan open te staan voor de bekering van het hart en voor de vrede. Ieder zou voor zichzelf het volgende kunnen beslissen: als een boodschap niet uit een betrouwbare bron komt, verspreiden we ze niet langs onze volledige email-lijst. Heel veel moeilijkheden zouden zo voorkomen kunnen worden. Terugkeren naar de juiste bron van informatie, betekent de waarheid vinden en doorgeven.

Lieve Gospa, we willen noch uw Zoon noch U verloochenen !
Wat zouden we zonder U moeten beginnen?
U bent onze vreugde, onze vrede, onze liefde en onze reden van bestaan.

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria !

1 – Op 2 januari 2012 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij ze werd omringd door een grote menigte mensen, die waren gekomen om het jaar te beginnen met Jezus en Maria. Na de verschijning bracht ze de volgende boodschap over:

Lieve kinderen, als ik met moederlijke bezorgdheid in jullie harten kijk, dan zie ik pijn en lijden; ik zie een gekwetst verleden en een onophoudelijk zoeken; ik zie mijn kinderen die gelukkig willen zijn, maar niet weten hoe. Stel je open voor de Vader. Dat is de weg naar geluk, de weg waarop ik jullie wil leiden. God de Vader laat Zijn kinderen nooit in de steek, en vooral niet als zij lijden en wanhopen. Als je dat begrijpt en aanvaardt, zul je gelukkig zijn. Er komt een einde aan je zoektocht. Je zult liefhebben en niet bang meer zijn. Je leven zal hoop zijn en de waarheid die mijn Zoon is. Ik dank jullie. Ik smeek jullie, bid voor wie door mijn Zoon uitverkoren werd. Oordeel niet, want jullie zullen allen geoordeeld worden.

2 – Pijn en wanhoop? De boodschap die aan Mirjana werd gegeven op 2 januari is aangrijpend. De blik van onze moeder dringt in ons door, tot in het diepste van ons hart. Ze kan onze geheimen raden en dringt door tot onze intiemste diepte, die ons zelf ontgaat. Wat ziet ze er? Pijn, lijden, en zelfs wanhoop. Maar onmiddellijk geeft ze ons de meest essentiële remedie, die nooit faalt: “Open je voor de Vader”. De Hemelse Vader, Hij die veiligheid en de onfeilbare en onvoorwaardelijke liefde is. Hij die de schoot van Barmhartigheid is. Ik denk dat deze uitnodiging van de heilige Maagd inhoudt, dat we op Hem moeten vertrouwen. Jezus is op aarde gekomen om ons de Vader opnieuw te geven en ons terug te geven aan de Vader. Er is een punt van innerlijke genezing, waar ieder van ons recht op heeft, en dat is de genezing in ons van ons beeld van de Vader; een beeld dat door de Satan werd misvormd bij de zondeval (Gen.3), en dat dikwijls geschonden wordt door pijnlijke ervaringen uit onze jeugd. Met deze boodschap nodigt Maria ons uit om deze genezing te ontvangen. En op deze wijze zullen we met de Vader spreken, zoals een kind met de beste van alle papa’s, in volledig vertrouwen, zonder schuldgevoel, ondanks ons falen, zonder vrees ondanks onze zwakheden, zonder schroom ondanks ons egoïsme. Onze Vader staat zover boven dit alles. Hij is de oneindige Trooster, de opperste moed-gever. Hij verwijt ons nooit iets, tenzij met een oneindige mildheid. Hij richt ons op en versterkt ons door Zijn Aanwezigheid. De Vader ontdekken, Zijn aanwezigheid beleven, dat is nu al iets van de Hemel in ons hart. Mijn vriendin in Cairo (Egypte) bidt elke morgen het prachtig gebed van Charles de Foucault: “Mijn Vader, ik verlaat me op U …” en te midden van de dreigingen, die haar land teisteren, zie ik, dat ze toch haar innerlijke rust en vrede bewaart.

3 – 50 Redenen om te danken. We hebben thuis een mooie traditie, wil u ze met ons delen? We schrijven in januari altijd een dankbrief aan Jezus, met 50 redenen die we hebben, om God en de heilige Maagd te danken voor de gaven, genaden, geschenken, zegeningen, gunsten, ontvangen vergeving, inzichten, vervolgingen, kortom, voor alles wat de Hemel ons in 2011 heeft gegeven en voor het buitengewone geschenk om te leven in dit nieuwe genadejaar 2012. 50 redenen, dat lijkt veel, maar je zult zien, als je er met heel je hart aan begint, dan zul je al snel meer dan 50 redenen vinden. Overvloed, onder de leiding van de heilige Geest, heel het voorbije jaar lang. Het is een buitengewone oefening, die ons gevoelig maakt voor de gaven van God en die een genadeslag toebrengt aan alle bitterheid en ons onnodig klagen. Een echte springplank naar vreugde. We kunnen ook enkele van deze punten delen met onze naasten en elkaar op deze wijze wederzijds aanmoedigen om de hand van God te onderscheiden in ons leven en ons er rekenschap van te geven hoeveel we bemind worden. De vruchten van dit delen: Een levendige hoop en een grotere eenheid onder ons; een groter wederzijds respect. Je kan je bedanklijst ook naar de heilige Maagd zenden. Ze zal hem met vreugde aan Jezus doorsturen.

4 – De zegen van God. Op het feest van Rosh Hachana, het Joodse Nieuwjaar, bestaat er bij het Joodse volk een mooie traditie: ze bieden elkaar een symbolische vrucht aan, de granaatappel, die vaak voorkomt in het Hooglied. Ze zeggen daarbij: “Moge God u zoveel genaden geven als er zaden zijn in deze granaatappel !” Ik wil dan ook aan ieder van u hetzelfde wensen aan het begin van het jaar 2012. Laten we vooral verbonden blijven met Benedictus XVI, die voor de Kerk strijdt en die rekent op ons gebed. Het is belangrijk dat we goed beseffen dat elke echte zegen van God komt en niet afhangt van en komt door geluk of toeval. In feite bestaat toeval niet. God is immers Meester van alles en laat niets aan het toeval over. Het toeval is een uitvinding van de mens en als iemand me zegt “veel succes”, antwoord ik “God zegene u.” Zoals de pitten van een granaatappel geen ruimte open laten tussen elkaar, omdat ze prachtig in elkaar passen, zo laat God geen ruimte open tussen Hem en u. Medjugorje is een plaats van grote zegeningen, dat staat buiten twijfel. Maar door de boodschappen van Maria te beleven, kan ieder van ons een zegen worden voor de anderen, en van zijn werk, zijn huis, zijn leven een stroom van zegeningen maken. Het zijn de priesters, die de krachtigste zegen geven, want, zo zegt de Gospa, “Als een priester u zegent, lieve kinderen, dan is het mijn Zoon, die jullie zegent. De zegen van de priester is belangrijker dan mijn zegen. Als de priesters eens beseften wat ze geven, als ze zegenen, ze zouden dag en nacht zegenen.” In Medjugorje gaan in januari de Franciscanen van huis tot huis, van deur tot deur, om iedereen en alle families te zegenen. Mochten we deze mooie tradities terug vinden in alle parochies van de wereld. Een vriend uit Kerala die zeer met God is verbonden, vertelde me op een dag dat hij eens, toen hij de H. Mis bijwoonde, daarna onmiddellijk moest vertrekken voor een belangrijke reis. Daar de H. Mis langer duurde dan voorzien, was hij geneigd te vertrekken voor het einde. Hij zei echter bij zichzelf: “Nee, ik wil de slotzegen niet missen.” Hij bleef voor de zegen. Wat later, terwijl hij op weg was naar een andere stad, was hij betrokken bij een heel zwaar verkeersongeval, waarbij ook nog vele wagens rondom hem betrokken waren. Het was een waar slagveld. Hijzelf bleef volledig ongedeerd, zonder enige schram, wat niet te verklaren was. Toen hoorde hij een stem die tegen hem zei: “Omdat je bent gebleven voor mijn zegen, is je leven gespaard gebleven.”

5 – Heiligen op wacht. Hebt u uw gezel voor het volgend jaar al getrokken? De heilige, die dit jaar onze gemeenschap “Kinderen van Medjugorje” (dus: ieder van u) heeft gekozen is de H. Faustina Kowalska uit Polen. Haar feest is op 6 oktober. Onze opdracht is: Bidden, opdat de zondaars zouden geraakt worden door de Goddelijke Barmhartigheid en zich zouden bekeren”. Welk een vreugde. Deze heilige, die in Frankrijk nog te weinig gekend is, zal ons helpen om grondiger het plan van God te beleven voor ons leven en om levende getuigen te zijn van Zijn Barmhartigheid. Het zou goed zijn, als ieder van ons haar “Klein Dagboek” zou lezen, een prachtig werkje dat door Johannes Paulus II sterk werd aanbevolen en reeds zoveel mensen naar God heeft teruggebracht heeft. “Secretaresse van mijn Barmhartigheid, schrijf …” zei Jezus haar. In dit boek drukt Jezus de diepten van Zijn Hart uit. Wie zou er niet in willen duiken?

Lieve Gospa, als we in uw Hart kijken,
dan zien we vrede, mildheid, schoonheid.
Kom uw kinderen te hulp als de nacht te donker is en de pijn te hevig.
Leg ons in de armen van de Vader.