Medjugorje

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 oktober 2011

1 – Op 2 september 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij ze werd omringd door een grote menigte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

Lieve kinderen, ook vandaag roept mijn moederlijk hart jullie op tot gebed, tot je persoonlijke relatie met God de Vader, tot de vreugde van het gebed in Hem. God de Vader is niet ver weg van jullie en is geen onbekende voor jullie. Hij heeft zich door mijn Zoon aan jullie geopenbaard en Hij heeft jullie het Leven geschonken, dat mijn Zoon is. Daarom, mijn kinderen, geef niet toe aan de verzoekingen die proberen jullie bij God de Vader weg te houden. Bid. Probeer niet om een gezin of een maatschappij te vormen zonder Hem. Bid. Bid, dat jullie harten overstroomd worden door de goedheid die alleen van mijn Zoon komt, die waarachtig goed is. Alleen harten die van goedheid vervuld zijn kunnen God de Vader begrijpen en aanvaarden. Ik zal jullie blijven leiden. Ik vraag jullie in het bijzonder om jullie herders niet te veroordelen. Mijn kinderen, vergeten jullie dan dat zij door God de Vader geroepen werden? Bid. Ik dank jullie.

Na de verschijning zei Mirjana:
“Ik heb tot nu toe niets gezegd, maar, broeders en zusters, zijn jullie je er van bewust dat het de Moeder van God is, die bij ons was? Ieder van ons zou zich moeten afvragen : “Ben ik dit wel waardig ?” Ik zeg dit, omdat het voor mij moeilijk is om te zien hoe zij, (de heilige Maagd), pijnlijk wordt getroffen, omdat wij op zoek zijn naar een wonder, maar niet willen werken aan een wonder in onszelf.”

2 – De mooiste biecht van Souha. Er was een groep uit het Midden-Oosten, die enkele dagen in Medjugorje verbleef, met het verlangen om een echte bedevaart te doen. Onder hen bevond zich Souha, de echtgenote van een arts. Ze was zonder haar man gekomen, omdat deze moest werken.

Souha droeg een geheim met zich mee, dat haar geen vrede liet. Kort na haar aankomst, zocht ze een van de priesters uit haar groep op en vertelde hem dat ze een abortus had gepleegd. Het kindje dat ze verwachtte was een mongooltje. Noch zij, noch haar man wilde het kind. Samen besloten ze, om het uit de baarmoeder te laten verwijderen en de abortus vond plaats. Omdat ze achter bleef met een hart vol onrust, vroeg Souha aan de priester: “Dat is toch geen zonde?” De priester antwoordde : “Jawel, mijn dochter, dat is een zonde. Een ernstige zonde. Die moet u biechten.” Souha was echter niet overtuigd en ze sloot zich op in een weigering. Toch vroeg ze aan de heilige Maagd of ze haar een teken wilde geven of ze deze zonde moest biechten of niet. ’s Avonds was Souha, samen met haar groep aanwezig bij de verschijning van de heilige Maagd aan Ivan op de berg. Zodra de heilige Maagd kwam, werd ze plotseling door een kracht naar voren gebogen, alsof ze op de grond werd geworpen. Heel haar lichaam lag gekromd op de grond. Ze bleef zo een tijdje liggen en toen ze weer opstond na de verschijning, zagen haar vrienden haar huilen. Ze zei tegen hen : “Roep een priester, ik moet onmiddellijk biechten.”

Ik weet niet wat er tijdens de verschijning is gebeurd. We moeten het geheim van de gebeurtenis respecteren. De heilige Maagd heeft echter ingegrepen. Onder tranen heeft Souha de mooiste biecht van haar leven gesproken. Ja, de afschuw van die zonde was tot haar doorgedrongen en daar moest ze om huilen. Ze heeft Gods barmhartigheid voor haar aanvaard. Haar innerlijke vrede was teruggekeerd. En nu is ze vrij. Wat een tegenstelling, plotseling straalde haar hele gezicht. Bij haar vrienden getuigde ze, dat ze een immense vreugde voelde, zoals nog nooit tevoren in haar leven.

Sommige groepen pelgrims in Medjugorje hebben een mooie gewoonte. De reisleider stelt aan elke pelgrim voor om zich er toe te verbinden om in het bijzonder te bidden voor een bepaalde persoon van de groep. De 1ste of de 2de avond trekt ieder uit een mandje een briefje met de naam van een van de bedevaartgangers. En wie van de 150 deelnemers had de naam van Souha getrokken om voor haar te bidden? Een meisje, dat een mongooltje was.

Diezelfde avond telefoneert de man van Souha met Souha en na van zijn vrouw het verhaal te hebben gehoord, zei hij tegen haar: “Weet je, ik bel je omdat ik het zo vreemd vind, dat jij daarginds bent om er tot God te bidden, terwijl ik hier abortussen aan het uitvoeren ben. Dat kan toch niet. Ik heb vandaag besloten om daarmee op te stoppen”. Ook hij huilde aan de telefoon. Hij had aangevoeld dat er iets met zijn vrouw was gebeurd en hij was bereid om die uiterst belangrijke stap te zetten in zijn beroepleven. Souha kon haar oren niet geloven. Dit gebeurde in augustus van dit jaar.

Nu leven Souha, haar man en haar kinderen anders. Ze hebben God de eerste plaats gegeven. Ze ontvangen de sacramenten en gaan bijna elke dag naar de H. Mis. Ze getuigen. Na deze gedenkwaardige bedevaart, vroegen ze zich af hoe ze een dergelijk verleden konden goedmaken en vlak daarna werd hun hulp ingeroepen door zusters van een weeshuis. Ze vroegen aan het echtpaar of ze voor een weeskindje wilde zorgen. Daarin zagen ze het antwoord van God en uit dankbaarheid hebben ze besloten voor dit kindje alles te doen wat ze kunnen. En wat is er geworden van het mongooltje dat werd geaborteerd? Maria zegt in Medjugorje van deze niet-geboren kinderen “Ze zijn bij mij”. Dit kindje bidt waarschijnlijk heel veel voor zijn ouders en voor al zijn vriendjes, die tegenwoordig voorbestemd zijn, om het licht nooit te zien.

Ik vraag me af : “Was het wel een mongooltje ?” Ik moet constateren, dat er steeds meer foutieve diagnosen worden gesteld. Veel moeders beslissen hun kindje te houden, wat ook diens handicap moge zijn, en dikwijls wordt het kindje volledig normaal geboren. Onze doodscultuur en de steeds erger wordende “dwang” vanuit de abortusmarkt, zitten hier niet voor niets tussen. Iets om te overwegen… Maar God is bewonderenswaardig. Hij heeft voor dit gezin het kwade ten goed gekeerd. Er zullen nu door deze arts geen honderden (en misschien duizenden) kinderen meer geaborteerd worden, want hij komt nu op voor het leven.

“Lieve kinderen, vanavond vraag ik jullie om in het bijzonder te bidden voor de niet-geboren kinderen. Bid vooral voor de moeders, die hun kindje doden. Lieve kinderen, ik ben bedroefd, omdat zoveel kinderen gedood worden. Bid opdat er niet meer zulke moeders zouden zijn op de wereld”. (Tot de gebedsgroep in Medjugorje, 03 maart 1990)

3 - Een eindelijk gelukkige politieagent. Een waar gebeurd verhaal tijdens de jongerendagen in Madrid. Zoals u weet, waren er vele biechtstoelen neergezet voor de jongeren. Een politieagent stond in deze zone op wacht. Een meisje had gemerkt, dat deze politieagent steeds op dezelfde plaats bleef staan, alsof hij aan de biechtstoelen gekluisterd was. Ze vroeg hem: “Waarom blijft u hier voortdurend staan?” (Normaal lopen de politieagenten heen en weer). Hij antwoordde:

- “Al die jaren, dat ik politieagent ben, heb ik alleen maar beledigingen, bespottingen en uitingen van haat gekend … Iets heb ik nooit gekregen en dat is een glimlach. Echter, sinds ik hier ben aangekomen, zie ik alleen maar blije gezichten en er zijn vele jongeren die naar mij glimlachen, vooral de jongeren die uit de biechtstoelen komen. Ik probeer hier dan ook te blijven.
- “Dat is goed, maar hebt u er niet aan gedacht om zelf eens te gaan biechten?”
- “Oh, nee, nee, dat is niets voor mij.”

De dag erna ziet het meisje weer deze politieagent en hij is overgelukkig. Hij loopt naar haar toe met een brede glimlach en zegt: “Ik heb gebiecht.”

De heilige Maagd heeft gezegd: “Ik nodig jullie uit, lieve kinderen, tenminste eenmaal per maand te biechten. Er is immers niemand op de wereld, die niet een maal per maand een biecht nodig heeft. De maandelijkse biecht zal een geneesmiddel zijn voor de Kerk in het Westen. Ik nodig jullie uit om deze boodschap over heel de wereld te verspreiden.” (Zomer 1981)

4 - De commissie. De werkzaamheden van de deskundigen, die in Rome over Medjugorje beraadslagen, blijven erg verborgen. Er zijn wel enkele tekenen. In de lente is Ivanka (die het eerst Gospa zag op 24 juni 1981) naar Rome ontboden om er haar getuigenis te geven. Daarna is ook Vicka naar Rome geweest om er Kardinaal Ruini te ontmoeten, de voorzitter van de commissie. Laten we bidden, opdat het plan van Maria zonder hinderlagen zou verwezenlijkt worden. Het plan zal zich zeker verwezenlijken, de zieners weten het. “Al wat niet van God komt, zal voorbij gaan, zeggen ze, en al wat van God komt zal blijven”. Het is aan ons om Gods uur te bespoedigen, door onze gebeden.

5 - Piraterij op internet. Sommige vervalsers maken zich meester van een e-mailadres dat niet van hen is en vervolgens zenden ze dan naar alle contacten van dit adres een noodoproep. Ze vragen, zonder medeweten van de eigenaar van dit e-mailadres, soms om grote geldsommen om hem uit de nood te helpen. Dat is piraterij. Als jullie ooit van onzentwege zulk een vraag om geld krijgen, weet dan dat dit niet van ons komt. Verwijder deze oproep zonder hem te beantwoorden. Laten we bidden voor degenen die hun kennis misbruiken om de anderen te bedriegen, opdat ze hun kennis eerder aan God zouden wijden. Zo zullen ze zich een droevig einde besparen. Want wie een put graaft voor zijn broeder, zal er zelf in vallen.

Lieve Gospa, Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans, help ons trouw te blijven aan onze dagelijkse rozenkrans,
zodat we door uw moederlijke mantel beschermd worden en zo ontsnappen aan de listen van de Duivel.

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje
oktober 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria!

15 september 2011

1 – Op 2 september 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij zij werd omringd door een grote menigte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

Lieve kinderen, met een hart en ziel vol vertrouwen en liefde voor de Hemelse Vader, heb ik jullie mijn Zoon gegeven, en dat doe ik vandaag opnieuw. Mijn Zoon heeft jullie, mensen van over de hele wereld, de enige ware God en Zijn liefde doen leren kennen. Hij heeft jullie naar de weg van de waarheid geleid en broeders en zusters van jullie gemaakt. Daarom, mijn kinderen: dwaal niet, sluit je hart niet af voor die waarheid, hoop en liefde. Alles om jullie heen gaat voorbij, alles is uit elkaar aan het vallen, alleen de glorie van God blijft bestaan. Verzaak daarom aan alles wat je van de Heer verwijdert. Aanbid alleen Hem, want Hij is de enige ware God. Ik ben bij jullie en ik zal bij jullie blijven. Ik bid in het bijzonder voor de herders, dat zij waardige vertegenwoordigers van mijn Zoon mogen zijn en jullie met liefde op de weg van de waarheid mogen leiden. Ik dank jullie.

2 – De “persoonlijke mening” is een wapen waarvan Satan zich dikwijls bedient om verwarring te zaaien in de Kerk. Begrijp me niet verkeerd, niet alle meningen zijn slecht. De Kerk vraagt aan ons, om ons verstand te gebruiken om het geloof zin te geven. De Kerk wil ons niet indoctrineren of hersenspoelen, ze wil echter dat we het verstand dat de Heer ons heeft gegeven gebruiken, om dichter bij de Waarheid te komen. Daarbij heeft de Kerk van de Heer het gezag ontvangen om te onderrichten in Zijn Naam en Hij heeft de Kerk de Heilige Geest beloofd om haar te leiden. De officiële leer over een zaak van geloof of gezag in vraag stellen, is de Heer zelf in vraag stellen.

Dat is het grote gevaar, dat Paus Benedictus XVI “relativisme” noemt. Alles wordt relatief. Onder het voorwendsel van de vrijheid (in feite een valse vrijheid), vorm ik mij een persoonlijke mening over bepaalde punten van de leer, zonder rekening te houden met het Woord van God, noch met wat de Kerk ons leert. Als iemand niet gelooft dat Satan bestaat, wil dat nog niet zeggen dat hij niet bestaat. Als Jezus zelf in het Evangelie over hem spreekt, dan laat zulk een vraag zich niet stellen. Als iemand zegt, dat het in orde is dat Christenen samen leven buiten het huwelijk, dan ontkracht hij de woorden van Christus en de geboden van God, die objectief zijn en niet veranderen naar gelang de mode. Het subjectieve overspoelt ons. Tegenwoordig “schept” ieder voor zich een eigen geloof, naargelang het hem past of aanstaat. Het is niet langer de Waarheid, waarnaar gezocht wordt of die onderwezen wordt, maar een vervorming van de waarheid, een overtuiging, een persoonlijke en subjectieve opinie over de Leer. Beweren de waarheid in pacht te hebben en zich boven het Leergezag van de Kerk plaatsen, is hoogmoed. Het is zijn eigen inzicht verheffen tot een dogma. Alleen de Kerk is de behoeder van de orthodoxie van het Geloof. Waar het de leer betreft, is het zeer belangrijk zich steeds te richten naar het Leergezag van de Kerk.

Sommige gelovigen zijn in de war omdat ze, van mensen die nauw met de Kerk zeggen verbonden te zijn, dingen horen, die niet in overeenstemming zijn met de essentiële punten van ons geloof.

Vanaf het begin van de verschijningen heeft de heilige Maagd de priesters het volgende gevraagd: “Doe wat de Kerk van jullie vraagt”. Op 2 september bad ze, dat “de herders… jullie met liefde op de weg van de waarheid mogen leiden”. Dat is onze vrede, de genezing van onze verwarring. Katholieken hebben de Bijbel en het Leergezag als referentie voor hun geloof, zoals ook de onderrichtingen van de heiligen en de Kerkvaders. Iedere gelovige heeft toegang tot deze schatten. Heel veel nutteloze vragen zouden vermeden kunnen worden als de katholieken het Katholiek geloof met dezelfde ijver zouden bestuderen, zoals ze de werking van hun computer bestuderen. Niemand zou er ook maar aan denken de wetten van de fysica te negeren om zijn computer te laten werken. Waarom dan de lessen, die God ons gegeven heeft, tegenspreken onder het voorwendsel dat wij er anders over denken? De vijand doet ons geloven, dat we gebruik maken van onze vrijheid, terwijl hij in werkelijkheid een valstrik voor ons spant om ons te laten verdwalen en de gelovigen onderling te verdelen.

In de Katechismus van de Katholieke Kerk vinden we mooie bladzijden over alle fundamentele punten van ons Katholiek geloof. In het bijzonder over de 10 geboden van God (§ 2052 tot 2557). De 10 geboden zijn een bron, die God ons geeft om ons gelukkig te maken. God verlangt dat we gelukkig zijn. “Deze “Woorden van Leven”, zoals ze in het oorspronkelijk Hebreeuws genoemd worden, zijn ons niet gegeven om ons het leven moeilijk te maken. God kent onze harten en onze verlangens, en Hij houdt van ons en, zoals elke goede vader, wil Hij er ons voor behoeden, dat wij onszelf door onze daden zouden verwonden en Hij wil ons leiden naar wat ons het grootste geluk kan brengen in deze en in de toekomstige wereld.

Het zou goed zijn, als elke gezin in het bezit zou zijn van dit boek en het zou lezen. Als we dan aan een priester of een andere gelovige katholiek een vraag te stellen hebben over de moraal of de leer van de Kerk, laten we hen dan er op wijzen dat we ook echt de leer van de Kerk willen vernemen en niet hun persoonlijke opinie. Op die manier zullen we verenigd zijn in hetzelfde geloof, dat we van de Apostelen hebben ontvangen. Persoonlijke meningen zijn subjectief en veelvuldig. Ons geloof is één. “Lieve kinderen, zegt de heilige Maagd, heb een sterk geloof.”

3 – Alles is uit elkaar aan het vallen? Deze boodschap van 2 september is heel krachtig. Men kan ze niet negeren. Ze doet me denken aan een gesprek met Vicka, twee jaar geleden, nadat ik haar had horen spreken over de toestand van de gezinnen in de wereld. Ik vroeg haar “Maakt de heilige Maagd zich veel zorgen om de gezinnen in de huidige tijd? Want, velen vallen er uit elkaar.” Vicka antwoordde: “Niet alleen de gezinnen, Zuster Emmanuel, alles stort in elkaar.”

Ja, wat tijdelijk is, zal voorbij gaan. Gods glorie zal blijven. Het belangrijkste is om in te zetten op wat niet voorbij gaat. Daarvoor vraagt de heilige Maagd van ons, dat we bereid zouden zijn om innerlijk een grote verhuizing te ondernemen en om van richting te veranderen. Een voorbeeld: Stel, dat aan een architect gevraagd wordt om een stad te ontwerpen. Hij zal allereerst al zijn ervaring inzetten om de lanen, de straten, de belangrijkste gebouwen, de sportvelden, de markten, de parkeerplaatsen, de winkelcentra, enz. te ontwerpen. Als de plannen helemaal klaar zijn, zal hij bij zichzelf te rade gaan: “Waar zou ik nu het beste het centrum van de stad kunnen bouwen?” Je komt er te laat mee, beste vriend… Het centrum had als eerste uitgetekend en ontworpen moeten worden. Het is het hart van de stad. Daarna, in relatie tot het centrum, kan men al de rest van de stad ontwerpen en uittekenen. De architect zal helemaal opnieuw moeten beginnen vanaf zijn eerste ontwerpschets.

We doen precies hetzelfde, beïnvloed als we zijn door de heidense wereld rondom ons. Eerst organiseren we de aardse aspecten van ons leven: Het gezin, ons werk, onze studies, de gezondheid, de ontspanning, de relaties, de sport, de huisvesting, de leningen, enz… Dan vragen we ons op een bepaald moment af: “Hoe zal ik tijd kunnen vinden voor God?” Er is echter geen tijd meer over. We hebben al het werk zonder Hem gedaan. Dat is wat onze hemelse Moeder bedoelt als ze zegt: “Jullie geven God de laatste plaats”.

Het is tijd om alles te verhuizen. “Verhuizen” betekent: alles en iedereen op een andere plaats zetten, (en dat brengt een tijdelijke wanorde teweeg), om de levende Jezus in het midden te plaatsen, op Zijn juiste plaats. Dan, vertrekkend van de aanwezigheid van de levende Jezus, ons leven opnieuw organiseren, zodat de wereldse elementen afhankelijk worden van dit middelpunt. Dat is ten volle Christen zijn. Dan gebeurt er in ons leven wat we ten diepste verlangen: Als ons leven gericht is op Jezus, wordt alles onder de zegen van God geplaatst, in plaats van dat alles zonder Gods zegen verloopt.

“Lieven kinderen, jullie werken veel, zegt de heilige Maagd, maar zonder de zegen van God.” (25 mei 2001)
We klagen er over dat dit of dat niet lukt in ons leven. We denken dat we niet gezegend zijn, dat onze gebeden niet verhoord worden, zoals we zouden wensen. Verlangen we echt naar Gods zegen over onze families, over ons werk, enz…? Onze hemelse Moeder, die zoveel van ons houdt en die tot elke prijs ons geluk verlangt, toont ons de weg, de enige, waarmee we echt zullen slagen: “Zet God op de eerste plaats, lieve kinderen .” Dit betekent: Plaats de Gever van elke zegen opnieuw in het middelpunt van je leven, en de rest zal onder Zijn zegen geschieden. Maria ziet dat we naar Gods zegen verlangen. Maar, zonder dat we er ons bewust van zijn, verbannen we de Gever van de Zegen buiten onze muren … Dat werkt niet.

Als mijn man, mijn vrouw, mijn werk het middelpunt is van mijn leven, dan moeten ze verhuisd worden naar een andere plaats, want ze nemen de plaats van God in, en zo zal mijn leven, vroeg of laat, uitlopen op een grote ontgoocheling, tot aan de wanhoop toe. God alléén is immers de bron van echt geluk, van echte vrede. Als ik echter mijn man, mijn werk ondergeschikt maak aan de Bron, aan Jezus, de Koning, dan zal er zegen zijn en vrede. We zullen samen verbonden zijn met de onuitputtelijke Bron. “Verzaak aan alles dat u van de Heer verwijdert. Aanbid Hem, Hem alléén, want Hij is de enige ware God. Ik ben met u en zal aan uw zijde blijven” zegt de heilige Moeder ons.

4 - De “zaak” Marthe Robin vordert. De zaak van deze grote Franse mystica vordert in Rome. Ze zal zich binnenkort officieel bevinden onder de kandidaten die in aanmerking kunnen komen voor een zaligverklaring. Dit werd ons door Pater Michon toevertrouwd (de verantwoordelijke van de Foyer de Charité in Châteauneuf de Galaure), toen hij vorige lente in Medjugorje op bedevaart was. Het is een grote genade voor allen, die haar ontmoet hebben, en ook voor de gehele wereld. Laten we tot haar bidden, dat haar getuigenis vele mensen naar Christus zou leiden.

Enkele citaten van haar:
“O, gij die lijdt en die u er over beklaagt in een nacht te leven zonder sterren, kijk diep in uw hart of er niets is, een herinnering of een afhankelijkheid, die de plaats inneemt, die Jezus zou moeten innemen. Verban dit alles uit uw hart en laat Jezus er binnenkomen”.
“Als men klein is, doet God alles”.
“Is het hart van kleine kinderen niet gemaakt om te bidden, om te beminnen? Waarom zijn er zo weinig, die bidden? Het gebed van kleine kinderen is echter almachtig. Er is niets mooier naar God opgestegen, dan het gebed van een kind. Meerdere kinderen, verzameld in gebed, doen wondere dingen voor de Hemel. O moeders, help uw kinderen van het gebed te houden en God zal in u Zijn eer vinden. Wees er zeker van, dat er engelen bidden tussen de kinderen en samen met hen smeken .” www.foyer-de-charite.com http://www.foyer-thorn.nl/

De manier waarop Marthe Robin zich voorbereidde op de communie is een voorbeeld voor ons. “Een communie zonder voorbereiding en zonder dankgebed is van weinig nut voor de ziel” zei ze. En ook: “We moeten communiceren, zelfs al hebben we niet veel lust om de heilige Hostie te ontvangen. Het is geen gebakje, maar brood waarmee we ons noodzakelijk moeten voeden”. Marthe ontving nooit de communie, zonder eerst gebiecht te hebben. Na de biecht bad ze en vernieuwde haar akte van overgave en toewijding aan de Barmhartige Liefde.

Lieve Gospa, U zal nooit instorten.
We hechten ons vast aan U en aan uw woorden van leven !

Zr. Emmanuel
Op aanraden van Zr. Emmanuel vertaald uit de Engelse versie van haar nieuwsbrief.
© Enfants de Medjugorje september 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 juni 2011

1 – Op 2 juni 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij ze werd omringd door een grote menigte die heel de Podbrdo bedekte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

Lieve kinderen, wanneer ik jullie gebed vraag voor zij die Gods Liefde nog niet kennen, dan zouden jullie, als jullie in je hart kijken, begrijpen dat ik daarmee velen onder jullie bedoel. Open je hart en vraag je oprecht af: wil je de levende God, of wil je Hem buitenspel zetten en leven volgens je eigen wensen? Kijk om je heen, mijn kinderen, en zie waar het met de wereld naartoe gaat, de wereld die alles zonder de Vader wil doen en vertoeft in de duisternis van de bekoring. Ik bied jullie het licht van de Waarheid en de Heilige Geest. Gods plan voorziet dat ik bij jullie ben, om jullie te helpen om mijn Zoon, zijn Kruis en zijn Verrijzenis, in je hart te doen zegevieren. Als moeder verlang en bid ik voor jullie dat jullie één worden met mijn Zoon en Zijn daden. Ik ben er; jullie beslissen. Dank jullie.

2 – Goede 30e verjaardag, lieve Gospa ! Deze maand viert de Gospa haar “Parel Jubileum”: 24 juni 1981 – 24 juni 2011, 30 jaar met ons in Medjugorje. Laten we dit van harte vieren. De Gospa heeft ons 30 jaar dagelijkse verschijningen gegeven, 30 jaar buitengewone genaden, duizenden bekeringen en innerlijke en lichamelijke genezingen, bevrijding, verzoening, roepingen, veel troost, herstel van gezinnen en parochies, verrijzen van drugsverslaafde jongeren, niet meer verwachte zwangerschappen, enz … de lijst is oneindig.

30 jaar … zoals het verborgen leven van Jezus. Op een dag zullen we vernemen, dat de dagelijkse verschijningen afgelopen zullen zijn. Niemand weet wanneer dit zal gebeuren, maar elke dag brengt ons dichter bij dit einde. Dit zet ons er toe aan, om ten volle te profiteren van de genade, die ons vandaag aangeboden wordt en om nog te zeggen: “Vanavond zal ze weer komen. Ze zal de Hemel openen, ze zal zich tonen en zich laten horen in onze wereld. Ze zal met ons bidden. Ik zal haar in mijn hart ontvangen.”

In mijn brief van 15 mei heb ik het voorstel gedaan, om van 25 mei tot 25 juni de heilige Maagd een 30-daagse aan te bieden: Elke dag een geschenk, 30 dagen lang, voor 30 jaar verschijningen. Zij, die dit niet wisten, kunnen nog een noveen doen ter voorbereiding van de 30e verjaardag. Deze begint vandaag. (Men kan nog steeds op de rijdende trein springen).

Vanaf de eerste verschijningen heeft de Gospa tegen de zieners gezegd, dat ze een plan heeft. Een plan om de hele wereld te bekeren en met God te verzoenen. Door haar Zoon Jezus gezonden, is ze gekomen om ons te helpen, omdat de wereld in de duisternis wandelt. Ze is ons dichter bij het Hart van God komen brengen. Is zij daarin geslaagd? Is haar plan verwezenlijkt? Het lijkt erop, dat de laatste boodschappen een antwoord geven op deze vragen. “De wereld verwijdert zich elke dag meer van God” (25 oktober 2008). Haar moederlijk hart is bedroefd. Vicka zegt, dat we nog ver verwijderd zijn, van wat Ze gehoopt had te bereiken met haar komst. Vele van haar kinderen heeft ze nog niet met haar boodschappen weten te bereiken en een deel van hen, die ze hebben ontvangen, heeft besloten ze na te leven, een ander deel, echter, heeft niet vol gehouden.

Op 24 en 25 juni zullen we dus haar komst vieren. Ze zal verschijnen, in een gouden kleed en de vreugde zal rijkelijk stromen. Achter deze vreugde zal ook een Moederhart schuilen, dat in stilte bloedt bij het zien van het groeiend aantal van haar kinderen, dat verdwaald is in de zonde en ondermijnd door zoveel ziekten, zoals ze onlangs heeft gezegd in de boodschappen van 25 mei en 2 juni. Mirjana zei, dat de Gospa verdrietig was. Verdrietig? We kunnen niet accepteren om het daar bij te laten. Daarom moeten we Haar, meer dan ooit, in ons leven verwelkomen als onze beminde Moeder en naar Haar luisteren. We zullen haar vooral doen juichen van vreugde, als we haar laten zien dat we haar Zoon Jezus, eindelijk, de eerste plaats in ons leven geven.

3 – Laten we concreet zijn. Tijdens deze noveen, zou het goed zijn om het mooie gebed te herhalen, dat Maria gedicteerd heeft aan Jelena Vasilj: de Toewijding aan het onbevlekt Hart van Maria (zie P.S.), of, om de litanieën te bidden, zoals deze in Medjugorje gebeden worden. We zullen de heilige Maagd echter ook kunnen verblijden met elke dag een of ander concreet gebaar. Zoals bijvoorbeeld:
- Een uur met uw kind bezig zijn zonder computerspelletjes te gebruiken.
- Heel aardig zijn tegen ieman, die je niet sympathiek vindt.
- Iemand opbellen, die eenzaam is.
- Een bejaard familielid bezoeken, die weinig bezoek krijgt.
- 24 uur vasten, door geen negatieve woorden te spreken.
- Een persoon in nood uitnodigen voor een goede maaltijd.
- Een gebakje of wat bonbons brengen naar een van uw buren, waarmee u weinig contact heeft.
- Een bedankje sturen naar iemand, die je geholpen heeft (een familielid, uw overste, een medewerker, enz …)
- Een jonge moeder een avondje gratis babysitten aanbieden.
- Tegen uw kind zeggen waarom u zoveel van hem of haar houdt.
- Een oude vriendschap oppakken, die door nalatigheid is verwaterd.

4 – De onderzoekscommissie m.b.t. Medjugorje, gaat discreet verder met haar werk. De zieners zijn uitgenodigd om naar Rome te komen, om er hun getuigenis te geven. In afwachting van de resultaten, zijn private bedevaarten steeds toegestaan (niet de officiële bedevaarten).

5 – De eerste 3 geheimen. Zoals Pater Petar onlangs zei tegen de pelgrims, gaan de 2 eerste geheimen over de mensen van de parochie van Medjugorje en hun verantwoordelijkheid ten aanzien van de verschijningen. (Dat weten we al sinds het begin). Verder heeft de heilige Maagd in 1981 in verschillende boodschappen gezegd, dat de Hemelse Vader aan het einde van de dagelijkse verschijningen een teken zal oprichten op de Podbrdo, dat onverwoestbaar, blijvend en voor ieder zichtbaar zal zijn. Ze heeft dat teken aan enkele van de zes zieners laten zien en dat is hun derde geheim. Vicka en Jakov zeggen, dat het zeer mooi is. Dat teken zal vooral voor de ongelovigen gegeven worden. Maar zelfs dan, zo zegt de heilige Maagd, zullen sommigen weigeren te geloven. Natuurlijk weet niemand wat dat teken zal zijn. Het zal komen op zijn tijd. Het loont de moeite niet om te proberen erachter te komen wat het zal zijn. De heilige Maagd vraagt ons immers allereerst te werken aan onze persoonlijke bekering. Dat is van doorslaggevend belang. Zeer zeker: het is nooit te laat om te bekeren. Maar laten we niet vergeten, dat volgens de heilige Paulus, “het loon van de zonde, de dood is”. Het zou kunnen, dat dit loon, de dood, die we aan onze zonden hebben te wijten, al zeer zwaar zal zijn om te dragen. Onze Moeder wil ons heel veel lijden besparen.

Lieve Gospa, U bemint ons zozeer !
Help ons uw liefde te aanvaarden, en u wederkerig onze liefde te schenken,
door uw boodschappen na te leven.

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje juni 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 mei 2011

1 – Op 2 mei 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij ze werd omringd door een grote menigte die heel de Podbrdo bedekte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

"Lieve kinderen, God de Vader zendt mij om jullie de weg van het Heil te tonen, want Hij, mijn kinderen, wil jullie redden en niet veroordelen. Als moeder breng ik jullie daarom samen rond mij, want met mijn moederlijke liefde wil ik jullie helpen om het vuil van het verleden los te laten en op een nieuwe, andere manier te gaan leven. Ik roep jullie op om te verrijzen in mijn Zoon. Biecht je zonden en verzaak aan alles wat je van mijn Zoon verwijderd heeft en wat leegte en mislukkingen in je leven bracht. Zeg met je hart “ja” aan de Vader en kies de weg van het heil; de weg waarheen Hij je door de Heilige Geest roept. Dank jullie. Ik bid speciaal voor de herders, dat God ze moge helpen om met hart en ziel aan jullie zijde te staan."

2 – Voor haar boodschap van 2 mei, de dag na de Zaligverklaring van Paus Johannes-Paulus II, had de heilige Maagd geen betere woorden kunnen vinden, om uitdrukking te geven aan het gebed van haar hart. Ze bidt, dat God de herders zou helpen om met heel hun hart ons ter zijde te staan. Is het niet juist dat, wat we allemaal hebben bewonderd in het leven van Paus Johannes-Paulus II? Een herdershart bij uitstek. En dat tot zijn laatste adem. Hoewel hij geen stem meer had en geen kracht, was hij in staat zich een laatste maal tot de jongeren te richten, die onder zijn venster verzameld waren op 2 april 2005. Hij zei: “Ik heb jullie opgezocht en nu zijn jullie mij komen opzoeken. Ik dank jullie.” Laten we, meer dan ooit tot Paus Johannes-Paulus II bidden. Mogen al onze herders zulk een hart krijgen, nauw verbonden met Christus en zo dicht bij de mensen van alle culturen en alle godsdiensten.

3 – Franck en Johannes-Paulus II. In het college “Koningin van de Vrede” in New Jersey (USA) werd Franck uitgekozen om Paus Johannes-Paulus II in oktober 1995 te verwelkomen aan de luchthaven en zijn H. Mis bij te wonen in het immense stadion. Franck was een voorbeeldige leerling, levendig, gemanierd en begaafd. Echter: Franck was protestant. Hij begreep niets van de rol van de Paus in de Kerk en hield niet op hem te bekritiseren. Hoe mee de datum naderbij kwam, des te meer had hij kritiek op de Kerk. Franck had dit aanbod aanvaard, omdat hij daardoor 24 uur het college mocht verlaten en een wereldbekend leider mocht ontmoeten. Toen hij terug kwam in het college, straalde hij zo dat zijn vrienden hem met vragen overstelpten. Hij vertelde: “Die morgen, voor de aankomst van de Paus, dacht ik een arrogant en zelfingenomen leider te ontmoeten. Op het moment echter dat de Paus naar de menigte toe ging om de mensen te zegenen, stond ik vlak bij de hekken, die de massa tegenhield. Toen hij naderbij kwam, keek hij me recht in de ogen, hief zijn rechter hand op en tekende een kruis op mijn voorhoofd”. Toen men hem vroeg welk een indruk dat op hem gemaakt had, antwoordde Franck, en hij blijft het steeds herhalen: “Toen ik zijn ogen zag, heb ik Jezus gezien. Als je tegenover staat is het niet mogelijk je niet in de hemel te voelen, men ziet in zijn ogen de Hemel”. Sinds die dag is Franck niet meer dezelfde. Paus Johannes-Paulus II is zijn vriend geworden, zijn broer, zijn held en zijn vader. Hij laat geen enkele gelegenheid voorbij gaan om te vertellen over zijn “ontmoeting met de hemel” en hij is onvermoeid over de blik van Johannes-Paulus II. De grootste schat, die hij koestert als een kostbare reliek, is de rozenkrans die de Paus hem heeft gegeven. Franck is nu een vurige apostel, die vele mensen naar Christus trekt. Hij is niet Katholiek geworden, maar een instrument van eenheid. Paus Johannes-Paulus II draagt hij steeds in zijn hart en… deze heeft nog niet zijn laatste woord gezegd.

4 – Zonnewonder. Een Portugese vriendin is naar Fatima gegaan voor de grote plechtigheden van 13 mei, de verjaardag van de 1e verschijning van Maria in 1917. Dit jaar vierde Fatima echter ook de Zaligverklaring van Paus Johannes-Paulus II. Reusachtige beeldschermen waren neergezet om rechtstreeks de beelden van de Zaligverklaring te kunnen volgen en 20.000 mensen waren rond de basiliek aanwezig. Onze vriendin vertelde, dat rond 13.30 uur, toen de beelden van Paus Johannes-Paulus II op de schermen verschenen, er zich plotseling een brede lichtende krans rond de zon vormde. Het was als een regenboog, die stralen van alle kleuren uitzond. De zon begon te dansen aan de hemel alsof ze zich wilde aansluiten bij de viering. De Portugese media hebben hetzelfde bericht verspreid. Paus Johannes-Paulus II was zeer met Fatima verbonden. Na de aanslag van 13 mei 1981, heeft hij zijn bescherming steeds toegeschreven aan Onze Lieve Vrouw van Fatima. “Een hand heeft geschoten, zei hij, een moederlijke hand heeft de kogel geleid”. Heeft de Paus van het “Totus Tuus” (Geheel de uwe, Maria) ons een teken willen geven? Al op 13 oktober 1917, bij de zesde en laatste verschijning van Maria in Fatima, zagen 70.000 mensen de zon dansen. Het is een belangrijke gebeurtenis.

5 – De Chinese bisschop. Tijdens mijn reis in China vorige maand, bezocht ik de provincie Hebei in het noorden van het land. Daar leerden mijn vrienden mij iemand kennen, die hen zeer na aan het hart ligt, hun bisschop, die vorig jaar in de Hemel geboren is: Mgr. Wan Chong-Lin Lin. Hij werd als priester aangehouden in 1958 en leefde in gevangenschap gedurende 21 jaar. In 1979 mocht hij naar huis terug keren. Toen hij in 1983 Bisschop werd gewijd, was zijn bisdom doodgebloed. Er waren geen priesters, geen religieuzen, geen kloosters, zelfs geen kerk, niets … Hij ging op bedevaart naar het Mariaheiligdom van de provincie Shanxi, om de heilige Maagd te smeken hier verandering in te brengen. Hij had een geweldige liefde voor haar. Tegen zijn familie zei hij: “Jullie weet hoe edel het is om Bisschop te worden en hoe zwaar die verantwoordelijkheid is. Ik kan me enkel toevertrouwen aan de Maagd Maria. Ze is de Moeder van God, de Moeder van de Kerk en ook mijn teerbeminde Moeder. De Kerk heeft mij bisschop gewijd, de Kerk heeft hier echter niets. Geen grond, zelfs geen kamer, geen seminaristen… Welk een arme herder ben ik. Wat wil de Moeder Gods ?” Hij hoorde spreken over het Mariaal heiligdom van Bansishan, waar de heilige Maagd al sinds 1982 verschijnt. Hij besloot er naartoe te gaan en vertelde: “Een stem scheen me aan te zetten daar mijn Moeder te gaan bezoeken. We baden de Rozenkrans op de knieën en tijdens het gebed is ze me verschenen, dicht bij de kerk, in een wit kleed met een blauwe gordel. Ik keek in haar ogen en zij keek in mijn ogen. O Moeder, mocht U altijd Uw blik op mij gevestigd houden. De volgende dag heb ik de H. Mis opgedragen voor haar intenties. Voor mij was het een zeer belangrijke H. Mis, omdat ik er de 60.000 gelovigen van mijn bisdom aangeboden heb. Ik heb mezelf aangeboden en heel mijn bisdom en heb hen allen aan de heilige Maagd toegewijd. Ik zei tegen haar: “Omdat ik niets heb, kan ik ook niets doen. Moeder, ik vertrouw u mijn bisdom toe, draag er zelf zorg voor” Mijn Moeder antwoordde me: “Mijn kind, wees niet ongerust, ik zal zorg dragen voor u, zoals ik zorg draag voor mijn Zoon Jezus.”. En zo was het. De heilige Maagd ging in op zijn verzoek, want bij zijn terugkeer begonnen de priesters en de seminaristen toe te stromen. Na korte tijd kon hij een seminarie oprichten (1985), de Congregatie van de H. Theresia kon hij opnieuw oprichten, hij kon een weeshuis openen, een centrum voor roepingen, een centrum voor lekenvorming, enz … Deze bisschop is er in geslaagd het onmogelijke te verwezenlijken. In zijn armoede en zijn eenzaamheid heeft hij gebeden met geloof, hij heeft alles toevertrouwd aan de Moeder Gods en heeft zich totaal op haar verlaten met een kinderlijk vertrouwen. Hij wist dat ze de zaken van haar Zoon beter dan wie ook ter harte zou nemen. Hoeveel gewijden worden tegenwoordig met dergelijke toestanden van gebreken van eenzaamheid geconfronteerd, en hebben de neiging het hoofd te laten zakken, ten overstaan van de omvang van de taak, die hen is toevertrouwd. De heilige Maagd is echter in staat om wonderen te doen, als het de zaken van haar Zoon en het heil van haar kinderen betreft. Zo probeert ze ons in Medjugorje al 30 jaar op de knieën te krijgen.

6 – De 30e verjaardag van de verschijningen zal gevierd worden op 25 juni. Overvloedige genaden zullen neerkomen over hen, die zullen komen en die zich zullen verenigen met het gebed van de parochie. Laten we ze ontvangen, als ze ons ten deel vallen. Sommigen hebben zich al voorgenomen om een 30-daagse aan te bieden aan de Koningin van de Vrede, met bekeringen, gebeden, vasten, beslissingen tot vergeving, liefdadigheidsacties, offers, enz… Ooit zei de heilige Maagd tot de gebedsgroep: “Mijn grootste vreugde is jullie samen te zien bidden tot mijn Zoon, verenigd in één enkel hart”. Elke familie of groep vrienden kan de heilige Maagd dit geschenk aanbieden om haar te danken voor haar komst en dan kan men er zeker van zijn dat dit haar zal verheugen.

Lieve Gospa. Hoe kunnen we U danken voor de buitengewone zending,
die U al 30 jaar bij ons vervult.
Kom in ons hart fluisteren welk geschenk U graag van ons zoudt krijgen. !

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje mei 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

18 april 2011

1 – Op 2 april 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij ze werd omringd door een grote menigte die heel de Podbrdo bedekte. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

"Lieve kinderen, met moederlijke liefde wil ik het hart van ieder van jullie openen en jullie persoonlijke eenheid met de Vader leren. Om dit te aanvaarden moeten jullie begrijpen dat jullie belangrijk zijn voor God en dat Hij jullie elk afzonderlijk roept. Je moet begrijpen dat je gebed een gesprek is van een kind met de Vader; dat liefde de weg is die je moet gaan - liefde tot God en tot je naaste. Dat wil zeggen, mijn kinderen, de liefde die geen grenzen kent, die voortspruit uit de waarheid en tot het einde gaat. Volg mij, mijn kinderen, opdat anderen, die in jullie die waarheid en liefde ontwaren, jullie zouden volgen. Ik dank jullie."

2 – Vol bewondering kom ik terug van een lange reis in Zuid-Oost Azië. Ik zal u wat belevenissen vertellen …

In Kota Kinabalu (Maleisië), terwijl we zingend de Rozenkrans van de Barmhartigheid aan het bidden waren, kon een van de medewerkers die slecht en wazig zag, plotseling duidelijk alles zien en dit werd steeds beter gedurende de dag. Dank U, Jezus !

In Kuching (Maleisië) kreeg een van onze vrienden, zij heet Maria, te horen van een zeer verontruste collega van haar werk, een vader van een gezin, dat zijn kindje te vroeg geboren was, al na 7 maanden. Het kindje moest een zeer risicovolle operatie ondergaan omdat het een waterhoofd had (Hydrocephalie). Maria begon meteen voor het kindje te bidden en nam enkele rozenblaadjes voor hem mee die door de heilige Maagd zelf in Medjugorje gezegend waren. De ouders van het kindje zijn lid van de Anglicaanse kerk en namen het gebed serieus. Maria zei tegen de vader, dat hij een rozenblaadje op het hoofdje van het kindje moest leggen en er een “Weesgegroet” bij moest bidden. Hij kende dit gebed. Op de dag waarop de operatie zou plaatsvinden, kon deze worden afgezegd, omdat het vocht spontaan uit het hoofdje van het kindje verdwenen was. De dokter kon niet verklaren, waardoor dat kon zijn gekomen. Dank U, Maria !

In Djakarta (Indonesië) kwam een echtpaar naar een van onze bijeenkomsten om te luisteren naar de boodschappen van Medjugorje. Ze hadden hun dochter meegebracht. Toen ik hen vertelde hoe Satan tegenwoordig op een slinkse wijze werkt onder de mensen via occulte praktijken, zoals bij het dragen van amuletten, talismannen of andere voorwerpen die uitgedeeld worden door tovenaars (vermomd als liefdevolle mensen), voelde het meisje zich aangesproken. Ze droeg, inderdaad, om haar hals een voorwerp, dat iemand haar gegeven had met de raad het te dragen om geluk te ontvangen. Die persoon had tegen haar gezegd: “Let op! Doe het nooit af, want als je dat doet, dan zul je ongeluk hebben.” Toen ze haar ouders na de bijeenkomst dit vertelde, zeiden deze haar het voorwerp weg te werpen. Het meisje had echter te veel angst en ze moest huilen Toch besloot ze om het voorwerp om haar nek aan een priester te geven, die daar aanwezig was. Dezelfde avond nog zond ze haar ouders een boodschap om hen te danken. Vanaf het moment dat ze zich van het voorwerp ontdaan had, ondervond ze een innerlijke vrede, die ze tevoren in haar leven nog nooit zo sterk gevoeld had. Heel haar lichaam was bevrijd van een zware benauwdheid die haar voordien geheel beklemde ter hoogte van haar wervelkolom en haar hoofd. Nu huilde ze van vreugde en kwam dichter tot het Hart van Jezus. De angst was weg. Dank U, Jezus !

In China was ik in de gelegenheid om weeshuizen bezoeken, die door Katholieke zusters beheerd worden. Bijzonder trof mij een van die huizen in het noorden van het land. Alle zusters daar waren jong. Hun werk bestond er uit om in de steek gelaten kinderen op te nemen en te verzorgen. Volgens de Chinese wet hebben de gezinnen slechts recht op één kind (hier en daar op twee). Als een kind vervolgens gehandicapt geboren wordt, dan willen de gezinnen een ander kind en ze leggen het gehandicapte kindje anoniem voor de deur van de zusters. In dit weeshuis zijn er evenveel zusters als kinderen en er zijn evenveel postulanten als zusters … Sommige kinderen lijden veel. Het is niet moeilijk in hen het gelaat te zien van de onschuldige en gekruisigde Jezus.

Nu we Goede Vrijdag naderen, dank ik God dat Hij me op die manier zijn Zoon in doodstrijd getoond heeft en ook de grootheid van de roeping van deze zusters, die Hem met zoveel liefde en toewijding verzorgen. Ze kennen de waarde van het lijden, dat aan de Vader wordt aangeboden samen met dat van Christus. Hun leven is als een permanente H. Mis. Daar waar de mens niet beschouwd wordt vanuit het perspectief van zijn eeuwigheid, maar enkel naar waarde geschat volgens zijn werelds rendement, zijn deze zusters een lichtend teken, een zon, die China verlicht. Moge hun voorbeeld ons inspireren in deze Goede Week en moge ons deemoedig gebed hen ondersteunen. Op een dag, in het eeuwig licht van God, zullen we met verrassing zien wie er onder ons hier op aarde de mooiste was en hoeveel genaden we te danken hebben aan het offer van deze, door de wereld misprezen en verworpen mede-verlossers.

3 – “Hij leeft. Hij bestaat werkelijk !”
In Signapur zag ik een vriend terug die ik op een dag in Medjugorje heb ontmoet: Pater Michaël Lim, een baby-priester (zo genoemd, omdat hij nog maar een maand gewijd is). Hij gaf een mooi getuigenis. Chinees van afkomst, in Singapur geboren, Boeddhist en wist niets van het Christelijk geloof en wilde er niets mee te maken hebben. Zijn oudere zus, Violet, werd als adolescent ernstig ziek en moest veel pijnlijke operaties ondergaan. Een ervan was bijna dodelijk, en haar toestand ging vlug achteruit. Aan een rolstoel gekluisterd, was ze oorzaak van veel zorgen in haar familie, die niet bij machte was om haar te helpen.

In juni 1995 vroeg Rose (katholiek) aan Michaël om haar mee te nemen naar een kerk waar een charismatische genezingsdienst zou zijn. Michaël ging akkoord. Hij was bereid om alles te proberen om zijn zus te helpen. Tijdens het gebed zat hij niet goed in zijn vel. Hij vond alles heel vreemd en zelfs belachelijk. De mensen baden voor elkaar, hieven de handen op zonder schroom, en loofden God met luide stem. Voor hem waren dat allemaal rare dingen. Hij vroeg zich af waar hij terecht gekomen was.

Rose vroeg hem te bidden tot Jezus, opdat Hij zijn Heilige Geest zou zenden door de priester, opdat deze Violet zou zegenen. Michaël begreep niets van deze woorden. Voor de eerste keer richtte hij zich echter tot Jezus en zei : “Laat haar lopen, en ik zal in U geloven ” De priester kwam bij hen en bad voor Violet. Toen zei hij: “Welnu, sta op!” Toen werden Michaëls ogen wijd van verbazing, totaal verstomd: Hij zag hoe Violet rechtop ging staan, en vervolgens door de kerk begon te lopen. Hij was verward tot in het diepste van zijn ziel en zei met verstomming: “My goodness ! He is alive ! He is real !” (Ongelofelijk ! Hij leeft ! Hij bestaat werkelijk !”) Hij begon te huilen en te huilen … Die dag veranderde zijn leven totaal. Het was een ommekeer van 180 º. Gretig begon hij zich te verdiepen in alles wat met het Katholieke geloof te maken had. Hij ontdekte de Bijbel. In minder dan 60 dagen verslond hij deze, van A tot Z. Hij kon er geen afstand van nemen. Hij las hem meerdere uren per dag, zoals een dorstige, die eindelijk levend water gevonden had om zich te laven en die er zelfs de ogen niet meer van kon afwenden. Zijn ziel verlangde zo naar de Levende God.

Natuurlijk eindigde het verhaal daar niet. Heel zijn familie liet zich daarna dopen. Michaël werd aangenomen op het seminarie op de leeftijd van 38 jaar. Hij werd priester gewijd afgelopen op 25 maart, het feest van Maria Boodschap. Hij zei tegen zijn parochianen: “Ik heb er 35 jaar over gedaan om God te vinden. U heeft hem echter gekregen bij uw geboorte. En wilt u, u nu van Hem ontdoen ? Luister naar mij: Laat Hem nooit los !” Ja, Jezus leeft. Met Pasen zullen we vieren dat we een God hebben, die niet gemaakt is door mensenhanden en die niet onbekwaam is om te redden, maar die werkelijk, echt levend is. En zijn naam is Liefde. Zijn Naam is “God redt”, Ieshua !

4 – De liturgische gedachtenis van de Zalige Johannes-Paulus II zal gevierd worden op 22 oktober, voor de bisdommen van Rome en Polen, volgens de Congregatie van de Goddelijke Eredienst. Het is de verjaardag van zijn inhuldiging, zes dagen na zijn verkiezing als Paus op 16 oktober 1978. Laten we niet vergeten dat het Johannes-Paulus II is, die ons Zuster Faustina gegeven heeft en haar prachtige boodschap. De noveen van de Goddelijke Barmhartigheid begint op Goede Vrijdag en eindigt op de zondag na Pasen, op het feest van de Goddelijke Barmhartigheid. Laat deze gelegenheid niet onbenut voorbij gaan. Onnoemelijke zegeningen werden voor deze tijd door Jezus beloofd aan de zuster.

Lieve Gospa. Uit medelijden en liefde hebt U deel genomen aan het lijden van uw Zoon Jezus
en aan de vreugde van zijn Verrijzenis !
Open onze harten voor zijn liefde opdat Hij in dit Paastriduum niet tevergeefs aan de deur
van ons hart zou kloppen, maar in ons trouwe vrienden zou vinden !

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje april 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

18 maart 2011


1 - Op 2 maart 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, daarbij werd zij omgeven door wat minder mensen vanwege de winter. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

"Lieve kinderen, mijn moederhart lijdt hevig als ik naar mijn kinderen kijk die hardnekkig het menselijke voorrang blijven geven op het goddelijke. Mijn kinderen die, ondanks alles wat hen omringt en alle tekenen die hen gegeven worden, denken dat ze hun weg zonder mijn Zoon kunnen bewandelen. Dat kunnen ze niet! Hun weg leidt naar de eeuwige verdoemenis. Daarom breng ik jullie bijeen, jullie die bereid zijn om je hart voor mij te openen en apostelen van mijn liefde te worden; om mij te helpen, zodat jullie, door Gods liefde te beleven, voorbeelden mogen worden voor hen, die Zijn liefde nog niet kennen. Moge het vasten en het gebed jullie daar de nodige kracht voor geven. Ik geef jullie mijn moederlijke zegen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik dank jullie."

De Gospa was erg verdrietig.

2 – Op 18 maart 2011 verscheen de heilige Maagd aan Mirjana voor haar jaarlijkse verschijning, eveneens bij het Blauwe Kruis. Daarna gaf ze de volgende boodschap door :

"Lieve kinderen, ik ben bij jullie in de naam van de grootste Liefde, in de naam van de lieve God, die dicht bij jullie gekomen is doorheen mijn Zoon en jullie ware liefde heeft laten zien. Ik wil jullie leiden op de weg van God. Ik wil jullie ware liefde leren, opdat anderen die in jullie mogen zien, en jullie die mogen zien in anderen, opdat jullie broeders mogen zijn voor de anderen en opdat anderen in jullie een genadige broeder mogen vinden. Mijn kinderen, wees niet bang om jullie harten open te stellen voor mij. Met mijn moederlijk hart zal ik jullie laten zien wat ik van elk van jullie verwacht, wat ik verwacht van mijn apostelen. Kom met me mee. Dank jullie."

De H. Maagd riep ons op om te bidden voor de priesters. “Nogmaals leg ik er de nadruk op, zei ze, met hen zal ik overwinnen”.

3 – Voor een betere Vasten. Tijdens mijn verblijf in Italië, hebben we iets nieuws uitgeprobeerd in verband met het vasten en ik wil dat met jullie delen. Het zal veel gezinnen en gemeenschappen tot inspiratie kunnen zijn.

Vanaf de eerste maaltijd in Sassuolo, waarbij een tiental vrienden aanwezig waren, heb ik voorgesteld om in het geheel niet over eten te praten, maar om er op te letten om alleen over onderwerpen te spreken die het licht in onze zielen zouden kunnen vermeerderen en ons zo zouden kunnen laten groeien. Natuurlijk hadden we het over Jezus, over wat Hij ons onlangs in het Evangelie te zeggen had of wat Hij ons via een bepaalde gebeurtenis heeft doen ervaren. Het resultaat liet niet op zich wachten. Aan het eind van de maaltijd deed het ons verdriet dat we uit elkaar moesten gaan, want iedereen wilde nog dieper op deze onderwerpen ingaan. Zozeer waren onze harten ontvlamd. Een beetje zoals bij de leerlingen van Emmaüs. De aanwezigheid van Jezus onder ons was voelbaar en we wilden Hem zeggen: “Blijf nog bij ons”.

Het is voldoende om vlak voor het eten deze beslissing te nemen. We hebben de gewoonte om ‘zomaar’ aan tafel te gaan zitten, zonder na te denken over dit grootse moment, dat door God gewild is. We praten dan over van alles en nog wat. Zo komt het, dat we vaak spreken over dingen die niet zo belangrijk zijn, of dat we kwaad spreken over onze naaste. Deze tijd, die we samen doorbrengen, kan echter een prachtig moment zijn waarin we echt belangrijke dingen met elkaar delen, en waarbij ieder er zorg voor draagt om het Koninkrijk van God te laten groeien in het hart van de tafelgenoten. Als we deze beslissing nemen tijdens het zegeningsgebed aan het begin van de maaltijd, dan kunnen we al snel vaststellen dat God ook naar deze afspraak komt. (Hij is zo blij voor een keer uitgenodigd te zijn) Daardoor neemt de maaltijd een heel andere wending.

Een Kroatische grootmoeder had de gewoonte elke dag naar de H. Mis te gaan. Als ze thuis kwam, dan vertelde ze de huisgenoten wat de priester tijdens de preek gezegd had. Op een dag, tijdens het begin van de verschijningen, kon ze om gezondheidsredenen niet naar de kerk gaan. Haar familie ging echter wel. Toen die thuis kwamen vroeg ze, wat de pater had gezegd. Die avond had de pastoor aan alle parochianen gevraagd zich er toe te verbinden om de avond door te brengen zonder één enkel woord te zeggen dat tegen de naaste was gekant. Toen de grootmoeder dat nieuws hoorde, riep ze uit: “Maar, waarover moeten we het dan hebben?”

Toen Jezus op aarde was, hield Hij veel van dit bevoorrechte moment van de gezamenlijke maaltijd. Moge dit moment voor ons een tijd van zegen zijn en niet een gelegenheid tot leegte of om te zondigen. Vaak stel ik vast, dat Jezus tegemoet komt aan de volgende wens, waar oprecht om gevraagd wordt: “Heer, gebruik me tijdens deze maaltijd, opdat deze tot uw eer zal verlopen”.

4 – De tragedie in Japan. We zijn allen diep getroffen door de beelden en het nieuws uit Japan. Verre van, er nog meer commentaar aan toe te willen voegen, wil ik hier nogmaals de middelen in herinnering brengen, die Gospa ons gegeven heeft en die de meest effectieve middelen zijn om nieuwe aardbevingen te voorkomen. De moeder van de Schepper zegt ons: “Alleen door vasten en gebed kunnen jullie oorlogen een halt toeroepen en ze verminderen …” en vaak vergeten we het einde van die boodschap : “ en de natuurwetten opheffen”.

Hij lijkt er inderdaad op dat de aarde bezwijkt vanwege de duisternis die er heerst, die ons mensen overdekt, die zonder God proberen te leven. Maar heeft de heilige Maagd ons onlangs niet gezegd dat ze de hoop niet opgaf ? Heeft ze ons niet gesproken over een “nieuwe tijd”, over een tijd van vrede, waar haar hart met ongeduld op wacht ? We kunnen de tijd van beproeving verzachten en inkorten.
Ik ontmoet veel mensen, die begonnen zijn met vasten volgens haar voorschriften, maar die na verloop van tijd er weer mee zijn gestopt; ontmoedigd vanwege de strijd die het geeft, of omdat de problemen te groot lijken of om andere redenen. Nee, we moeten volhouden. De uitdaging is te groot. Te veel broeders en zusters die God niet kennen, hebben onze toewijding en onze trouw nodig. De heilige Maagd heeft vele boodschappen voor ons, en vandaag zegt ze tegen ons: “Ik zal jullie tonen wat ik van ieder van jullie verlang; wat ik verlang van mijn apostelen”. Laten we bij haar blijven, ze zal immers aan elkeen de bijzondere rol laten zien die voor hem of haar bestemd is in deze tijd van beproeving. Ze rekent op ons.

Concreet: we kunnen veel doen voor de slachtoffers van de ramp :

- Voor degenen, die omgekomen zijn, kunnen we voor hun zielenrust minstens één H. Mis laten opdragen. Dat is een sterk gebaar van naastenliefde.

- Voor de overlevenden, voor hen die alles verloren zijn, voor hen die gewond zijn en voor hen die vrezen het volgende slachtoffers te zijn, kunnen we met heel ons hart bidden en vasten.

- We kunnen hen ook onze bewaarengelen zenden om hen te helpen en hen te bemoedigen op hun kruisweg. Dat zal voor hen een hulp zijn, die rechtstreeks uit de Hemel komt, want menselijke hulp heeft haar beperkingen.

4 – Feest van de H. Jozef, op 19 maart.
Niemand heeft er ooit spijt van gehad de heilige Jozef te hebben gekozen als patroon en als gids van zijn familie. Ook als hartsvriend. Het is hij, de “voedstervader van de Zoon Gods” die het best kan voorzien in onze tijdelijke en onze geestelijke noden. Laat hem niet werkloos. Hier, in Medjugorje is zijn hulp voelbaar, elke keer als we hem aanroepen. Gezinnen die in moeilijkheden zijn, hebben er heel veel baat bij. Ook na zijn feest kunnen we doorgaan met b.v. zijn litanie te bidden.

Lieve Gospa, nu meer dan ooit, nemen we onze toevlucht tot U !
Verlaat ons niet !
We willen uw Zoon de eerste plaats geven in ons leven !

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje maart 2011

Dierbare kinderen van Medjugorje!

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 februari 2011


1 - Op 2 februari 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning in Italië. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

"Lieve kinderen, Jullie komen naar me toe, jullie zoeken je weg, jullie zijn op zoek, jullie zoeken de waarheid, maar jullie vergeten het belangrijkste, jullie vergeten fatsoenlijk te bidden. Jullie mond prevelt talloze woorden, maar jullie geest voelt niets. Zoekend in de duisternis vormen jullie je eigen voorstelling van God, maar die strookt niet met wat Hij in Zijn Liefde werkelijk is. Lieve kinderen, echt gebed komt uit het diepste van je hart, van je pijn, van je vreugde, van je zoektocht naar vergeving van je zonden. Dat is de manier om de ware God te leren kennen, en zo ook jezelf, want jullie zijn gevormd naar Zijn beeld. Gebed zal jullie naar de vervulling van mijn wens, van mijn missie hier bij jullie brengen, naar de eenheid van Gods gezin. Ik dank jullie.”

De heilige Maagd zegende alle aanwezigen, ze dankte ons en nodigde ons uit om te bidden voor de priesters.

2 - In Egypte worden de boodschappen van de Gospa verder verspreid. Ondanks de huidige gebeurtenissen in Egypte, blijven onze vrienden aldaar bidden en ze blijven in vrede. Ze verlaten zich op Degene, op Hem, die alles kan en die mooie dingen aan het voorbereiden is. De verantwoordelijke voor “Enfants de Medjugorje” in Cairo zei me, dat hij op de volgende wijze bidt: “Jezus, vergeet niet dat Egypte u beschermd heeft toen u nog klein was. Welnu, bescherm nu Egypte.”

Laten we hen steunen met ons gebed en hopen dat deze intentie´Bescherm Egypte´ zou mogen reiken tot aan het Midden-Oosten.

3 – Op 6 februari jl., hebben we de 30ste verjaardag gevierd van de geboorte van Marthe Robin in de Hemel. Daarom wil ik u ter ere van deze gebeurtenis en in verband met de boodschap van 2 februari over het gebed, een mooi citaat aanreiken uit de geschriften van Marthe van 29 januari 1930:

“Laten we bidden: een voortdurend gebed met het hart en soms met de lippen. Jezus heeft ons de formule ervoor gegeven, zo kort en zo volledig: “Het Onze Vader”.

Laten we ons gebed niet opzeggen, laten we het bidden. Het is de ziel die onze bewegingen moet bevelen. Het is onze ziel die onze knieën moet plooien, ons lichaam moet doen buigen. Het is de ziel, die onze handen moet vouwen, onze oogleden moet laten sluiten of onze blikken naar de Hemel moet richten. Het is de ziel die, opstijgend naar God, heel ons wezen meetrekt.

Bidden is het belangrijkste, de meest dwingende van onze plichten. Laten we dus bidden en moge al onze gebeden, onze gezangen opwellen uit ons hart als vurige liefdespijlen. Laten we onze pijnen, onze offers, ons werk offeren, laten we ons versterven. Laten we boete doen voor een missionaris, voor priesters, voor onze herders, laten we hen helpen in hun werk als apostelen. Laten we beminnen voor hen die strijden. De gemeenschap van de heiligen: dat is de onderlinge en broederlijke hulp …”

4 – De boodschap van 25 januari is met veel geestdrift ontvangen door alle vrienden van Medjugorje. We moeten toegeven dat het niet vaak voorkomt dat de Gospa ons gelukwenst omdat we open staan voor haar oproep en voor de liefde van God. Als moeder geeft ze een boodschap voor al haar kinderen. Bij haar kinderen zijn er, die naar haar luisteren en anderen, die niet naar haar luisteren. Ze lijdt voor hen die niet luisteren en ze doet alles om hen te winnen. Er was echter ook eens een boodschap nodig om diegenen te bemoedigen die ze zo mooi als “het grote aantal die JA gezegd hebben” beschrijft. Moge ieder van ons behoren tot deze gezegende “menigte” en volharden in het ´ja´, zoals zijzelf heeft volhard in het ´ja´, dat ze gegeven heeft in Nazareth.

Een persoonlijk getuigenis. Het was tijdens een uur van aanbidding voor het Heilig Sacrament dat de Heer Jezus me in april 1976 riep om me helemaal aan Hem toe te wijden. Ik herinner het me nog heel goed, alsof het gisteren was. Verschillende zaken hebben me toen getroffen in deze bijzondere tijd tussen zijn zeer duidelijke oproep om zijn bruid te worden en mijn antwoord (dat ook zeer duidelijk moest zijn: ofwel ´ja´, ofwel ´nee´).

- Jezus liet me volledig vrij. Geen enkele druk, geen enkele ´gevoelsmatige chantage´, geen enkele aandrang zelfs. Met hetzelfde gemak kon ik Ja zeggen of Nee.

- Jezus sprak me aan vanuit zijn armoede, niet als een rijke, die zou geprobeerd hebben om me te bekoren met mooie beloften.

- Jezus toonde me zulk een grote liefde dat ik begreep dat niemand ter wereld me zou kunnen beminnen, zoals Hij me beminde.

Na een minuut ben ik dan ook voor Hem door de knieën gegaan en heb ik Hem mijn ´ja´ gegeven. Als ik terug denk aan die minuut stilte, waarin Jezus wachtte op mijn antwoord en ik ook met gemak ´nee´ tegen Hem had kunnen zeggen, dan ben ik immens dankbaar dat ik voor ´ja´ heb gekozen. En wat als ik ´nee´ had gezegd? Ik had toen geen enkel idee van het plan, dat Hij had voor mijn leven, ik wist maar één ding: Dat ik mijn leven met Hem en voor Hem zou leven. Dat alleen was hetgeen dat mij volledig vreugde kon brengen. Na zo vele jaren, terwijl zijn plan voor mijn leven elke dag wat duidelijker wordt, kan ik vandaag de dag zeggen, dat het vooral Hij is geweest, die op die dag ´Ja´ heeft gezegd, omdat Hij, meer dan men zich kan voorstellen, trouw is gebleven. Mijn heel kleine ´ja´, zo kwetsbaar en dikwijls zo gemengd met andere zaken, heeft Hij genomen zoals het is, en Hij heeft het omgevormd, om het te maken als het zijne en het de Vader aan te bieden.

Als ik naar de wereld van vandaag kijk, naar de conflicten, de scheidingen, de doodstrijd van ontredderde gezinnen, hoezeer dank ik dan de Heer dat Hij me op die dag dit offer heeft gevraagd, en dat voor Hem dit kleine ´ja´ volstond, fragiel maar oprecht, om me mee te nemen in zijn boot … en welke boot. Soms loopt hij vol water, en soms doen stormen hem hevig schudden, maar hij zal niet vergaan. Jezus zit er in.

Dit alles om u met zekerheid te kunnen zeggen: ´Ja´ zeggen tegen God is het mooiste avontuur dat men op aarde kan beleven. Men zal er nooit spijt van hebben ´ja´ te hebben gezegd tegen God.

Lieve Gospa. Dank u dat u ons Jezus hebt gegeven.
Wat zouden we zonder Hem moeten beginnen?
Help ons om te volharden in het ´ja´ tijdens de beslommeringen van ons dagelijks leven!

Zr. Emmanuel

Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje februari 2011

Geprezen zijn Jezus en Maria !

15 januari 2011


1 - Op 2 januari 2011 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. Zij werd daarbij omringd door een grote menigte, vooral Italianen. Na de verschijning gaf ze ons de volgende boodschap door:

"Lieve kinderen, vandaag roep ik jullie op tot gemeenschap in Jezus, mijn Zoon. Mijn moederlijk hart bidt dat jullie mogen begrijpen dat jullie Gods gezin zijn. Door de geestelijke vrije wil, die de Hemelse Vader jullie geschonken heeft, zijn jullie zelf geroepen om het ware, het goede en het kwade te onderscheiden. Mogen gebed en vasten jullie hart openen en jullie helpen om de Hemelse Vader doorheen mijn Zoon te ontdekken. Als je de Vader ontdekt, zal je leven gericht zijn op het uitvoeren van Gods wil en het vormen van Zijn gezin, zoals mijn Zoon wenst. Op die weg zal ik jullie niet alleen laten. Ik dank jullie.”

Aan het einde van de verschijning, zei Mirjana tegen de Gospa: “We zijn allen naar u gekomen met onze pijnen en onze kruisen. Help ons, wij smeken U !” Toen heeft de Heilige Maagd haar armen naar ons uitgestrekt en ze zei: “ Opent jullie harten voor mij. Geef me jullie pijn. De moeder zal helpen.”

2 - 50 redenen om te danken. Aan het einde van het jaar hebben we hier in huis een traditie: We schrijven een dankbrief aan de Heer. Daarbij is de bedoeling dat je minimaal 50 punten moet vermelden, 50 momenten, die ons het voorbije jaar geraakt hebben vanwege de liefde van de Heer voor ons, en dus vanwege zijn gunsten en door zijn hulp.
Op het moment zelf is dat voor de nieuwkomers even schrikken: “50 punten. Ik vind er nooit zoveel .” Gezegd moet worden dat we nog veel te weinig met de gewoonte bekend zijn om God te danken. We zijn echter wel geneigd en bereid om Hem om dingen te vragen als we in nood zijn. Soms denken we zelfs dat we recht hebben op Zijn gaven. De Gospa herinnert ons er regelmatig aan hoe belangrijk het is om God te danken voor alle kleine en grote gaven, die Hij ons geeft. Ga even een kerk binnen of kniel even neer bij uw gebedshoekje en doorloop met de hulp van de Heilige Geest het voorbije jaar. U zult genoeg punten hebben waar u bladzijden mee zult kunnen volschrijven. De vrucht van deze akte van dankzegging is de vreugde en ook de genezing van heel wat wrok. Zij, die hun brief met deze punten naar Medjugorje willen zenden, om hem aan de voeten van de Heilige Maagd neer te laten leggen, mogen hem naar ons zenden. Een prachtig geschenk voor Haar.

3 – Ten minste 3 maal 30 jaar. Vanuit chronologische volgorde zijn bezien, zijn er dit jaar drie belangrijke evenementen om te herdenken :
De 30e verjaardag van de geboorte van Marthe Robin in de Hemel (6 februari 1981). Ze was een grote Franse mystica, waarvan het proces tot zaligverklaring in gang is gezet.
De 30e verjaardag van het martelaarschap van Johannes-Paulus II, vanwege de aanslag op het St. Pietersplein (13 mei 1981)
De 30e verjaardag van de verschijningen van de H. Maagd in Medjugorje (24 juni 1881). In het Eerste Verbond zien we dat God veel belang hecht aan verjaardagen. De Joden zijn het volk van de herinnering, en God heeft hen opgedragen om de belangrijkste gebeurtenissen van de heilsgeschiedenis met vurigheid te gedenken. De grote meerderheid van de Joodse en Christelijke feesten zijn hierdoor ontstaan. Bij die gelegenheden geeft God bijzondere genaden.

Reeds tijdens haar leven “reisde” Marthe Robin (in de geest) naar mensen die wanhopig waren en die zich aan het voorbereiden waren om zelfmoord te plegen. Moge haar vurig gebed meer dan ooit dit werk van barmhartigheid voortzetten, vooral in deze tijden, nu te veel jongeren eerder voor de dood kiezen dan voor het leven. “Het zijn niet de woorden die ik u zou willen zeggen, die het werk van God in u verder helpen tot stand komen, maar vooral mijn gebed”, zei ze tegen iemand die leed. Reeds tijdens zijn leven vulde Johannes-Paulus II de wereld met het licht van Christus. Laten wij om zijn vurig gebed smeken. Dat het, meer dan ooit de mensen naar de levende God zou mogen trekken en hen zou mogen beletten in de handen te vallen van de vijand. Ik geloof dat zijn zaligverklaring als een geestelijke ontvlamming zal zijn voor de wereld. Moge hij ons helpen om een beschaving op te bouwen van liefde en om de cultuur van de dood te overwinnen, die zich op gevaarlijke wijze verspreidt.
En Medjugorje ! Wat heeft de H. Maagd voor deze 30e verjaardag voor ons in petto? Ze bewaart het voor ons als een verrassing. Voor hen, die nog twijfelen, is dit het moment om eens naar Medjugorje te komen. Wie weet of de dagelijkse verschijningen meer dan 30 jaar zullen duren?

4 – Nado Clilic is teruggekeerd naar de Vader. Enkele dagen geleden heeft een dierbare vriend hier in het dorp ons onverwacht verlaten. Nado was een gekende figuur in het dorp, zijn geloof was zo standvastig als een rots. Hij was geboren in een van die kleine boerderijtjes aan de voet van Krizevac en genoot een harde opvoeding. Als kind liep hij kilometers ver naar school, of het nu sneeuwde of 40° warm was, altijd zonder schoenen en zelfs zonder hoop er ooit te zullen dragen. Deze families hadden toen enkel God als zekere vriend. Ze baden zoals ze ademden. Ze hebben de Heilige Maagd aangetrokken, die reeds heel vroeg aan de zieners zei: “Ik heb dit dorp gekozen omdat ik hier echte gelovigen heb gevonden”.

Nado kende God van binnen uit. Hij viel op door zijn nooit uitdovende vreugde, ondanks het zware werk dat hij moest doen op zijn kleine boerderijtje en op de velden. Nooit had hij er naar gestreefd om de eenvoud van zijn leven op te geven, terwijl anderen allemaal pensions gingen bouwen.

De tradities bewaarde hij. Nooit zou hij een maaltijd begonnen zijn zonder gebed en zonder God te hebben gezegend. Elke zaterdag besprenkelden zijn vrouw en hijzelf het huis en de omgeving met wijwater. In Medjugorje is het gebruik van de Sacramentaliën niet verloren gegaan, zoals bij ons. Als hij iemand de Naam van God of van de Heilige Maagd hoorde vervloeken, dan benam hem dat de adem en leed hij hieronder tot tranen toe. Hij beminde God met heel zijn hart en elk moment dat hij wat vrije tijd had las hij in de bijbel. Hij zei: “Ik ga mijn boek lezen”. Hij verslond hem en kende er hele passages ervan van buiten. Daaruit putte hij veel wijsheid. Ook een grote menslievendheid. Op een dag ontdekte hij een grote onrechtvaardigheid, die zijn vrouw en hem werden aangedaan. Hij had kunnen optreden tegen de betrokken personen en waarschijnlijk zijn recht kunnen verkrijgen. Maar hij zei: “Laat maar. God ziet het. Hij zal ons niet in de steek laten”.

Op deze 30e verjaardag geeft ik dit getuigenis omdat het nodig is dat wij bidden voor de jonge generatie in Medjugorje, die geboren is in materiële welstand en grote bekoringen moet trotseren. Moge de Heer hen behoeden voor het kwaad en het virus van het modernisme. Johannes-Paulus II heeft het aan meerdere mensen gevraagd: “Bescherm Medjugorje !”

Lieve Gospa, onze welbeminde koningin,
wij verenigen onze harten en onze stemmen om u te smeken :
Moge uw plan voor Medjugorje zich in zijn volheid verwezenlijken !
Neem ieder van ons als instrument !

Zr. Emmanuel

Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje januaro 2011